178 
Hermann Wolff. — Umbelliferae-Apioideae-Ammineae heteroclitae. 
purpiireo-maculato, sujierne ample ramoso, rainis ereclis, us<[ue 40 cm longis, virgatis, 
cortice griseo -viridi, in statu Juvenili (an semper?) glauco-pruinoso obtectis. Folia 
basalia ex Briquet conferta, viridia, jietiolata, 2 — 3 -pinnatisecta, lobis integris ve) 
trifidis et oblongo-lanceolatis vel cuneatis, incisis vel denlatis; caulina remota, fascicu- 
lata, glauco-pruinosa, petiolata, petiolo basin versus subtumide incrassato, eo folii in fasciculo 
)ino(iuo(|ue antici subsubito in vaginam brevem caulem amplectentem dilatato, stiäato, 
supra — ut etiam racbis — angustissime profunde canaliculato, — 2 mm crasso, usque 
0 cm longo, 3 — 4-jugo-ternato-pinnata, segmentis primariis uscjue I 5 cm longis, ceteris 
cito miiioribus, summis perparvis, omnibus lineari-teretibus, subito perbreviter acumi- 
natis; Suprema plerumque 2 — 3-juga vel tripartita vel subplane reducta, apice tantum 
segmentis squamiformibus. Umbellae radiis 4 — 8 glaucis, inaequalibus, subquadran- 
gulis, ad 2 cm longis; involucri phylla o — 6 linearia, acutissima, radiis pluries breviora. 
Umbellulae 10 — 12-florae; pedicelli inaeijuales, usque 4 mm longi, involucelli phylla 
subulata superantes. Petala ovata, nervo quam in spec. praeced. minus manifeste venoso, 
lobulo iriflexo eximie cucullata. Fructus ex Briquet late ovoideus, diu dz glaucus. 
Gebiet des südwestlichen Kaplandes: Kap der Guten Hoffnung, an trockenen 
Plätzen: Zwartkopsriver, Zondagsriver, Enon, Giftberg; blüht nach Sonder im Oktober 
und November (Drege!; Eckion!). 
6. Buniotrinia stapf et Wettst. 
Buniotrinia Stapf et Wettst. in Stapf, Bot. Ergehn. Polak Exp. Pers. an. 1882 
ln Denkschr. Wien. Acad. LI. (1 886) 31 6, Separat. 11. 48; Drude in Engl. u. Prantl, 
Pllzfam. 111. 8. (1898) 182. 
Flores hermaphroditi. Sepala nulla vel brevissima. Petala obovato-oblonga, apice 
inflexa, obtusiuscula, superne ob costam subimpressam leviter emarginata. Fructus 
haud plane luaturus oblungus, laevis, a latere conipressus; mericarpia jugis (primariis) 
proniinentibus, crassiusculis , nbtusis, marginantibus quam dorsalia paullo crassioribus ; 
vittae valleculares solitariae, inagnae, commissurales 4 — 6, paullo minores, intrajugales 
niajusculae semper obviae. Stylopodium subconicum dz depressum, margine inferiore 
undulatum; endospermium angulato-teres. — Herba perennis(?) divaricatim raniosa, 
ramis tenuibus, strictis, haud foliosis. Flores flavidi. 
Species unica Persiae incola adhuc nota est. 
Buniotrinia juncea Stapf et Wettst. in Stapf, Bot. Ergehn. Polak Exped. Pers. in 
Denkschr. Wien. Acad. LI. (1 886) 31 6, Separat. II. 48. — Gaulis ca. 40 cm altus, jiallide 
virens vel rubellus, teres, glaberrimus ut tota planta, a medio vel superne divaricatim 
ramosus, ramis tenuibus, rectis, strictis, junceis, nudis, simplicibus, 8 — 12 cm longis. 
Folia basalia . . . , caulina inferiore petiolo brevissimo vel subnullo sulfulta, sed longe 
vaginantia, vagina 12 — 18 mm lata, amplexicauli, striata; lamina bipinnatisecta, segmentis 
primariis remotis breviter petiolulatis, ambitu ovato-lanceolatis, foliolis in lacinias inciso- 
dentatas crassiusculas partitis, ca. 5 cm longa, 3 — 4 cm lata; f. superiora ad vaginas 
magnas membranaceas amplexicnules ovatas vel ovato -lanceolatas extrinsecus pruinosas 
laminam minimam bipinnatisectam paucilaciniatam ferentes reducta. Involucrum et in- 
volucellum nullum. Umbellae 3 — 6-radiatae, radiis 18 — 2 8 mm longis, radio imo alterove 
interdum (certe casu) in ramum umbelliferum excrescente. Petala obovato-oblonga, llavida, 
albo-marginata, glabra, lobulo inflexo obtusiusculo. Fructus immaturus oblongus. 
Armenisch-iranische Mediterranprovinz ; Persien: .lalpan, an Felsen und 
felsigen Orten; blüht im Juni. 
Nota. Specimina mihi non visa; descriptio supra data sec. illam cl. autorum elaborata 
est. — Fructus transverse sectus eadem fcre forma ut in fructibus specierum nonnullarum Bimii 
generis, quibus etiam quoad vittas valleculares magnas simillimus; differt autem jugis primariis 
magis proniinentibus, secundariis nullis itaque valleculis latioribus; propter vittas intrajugales 
(satis magnas) cl. autores genus Buniotrinia posuerunt intcr Bunium et Trinia. 
