Trinia. 
189 
Uinbellae et unihellulae scniper exinvolucratae, eae pl. breviter pedunculatac, radiis 
i — C ± ahbrevialis, basi saepe umbellulis 1 — 2 auctis; umbellulae minimae ö — 
lO-llorae; pedicelli sidjaequales floribus 2 — 3-plo longiores; petala — I mm longa, 
valde curvata, dorso medio late viridi-flavida. Umbellae pl. ^ numerosissimae 4 — 
ö cm longe pedimculatae ; radii 4 — 5 recti, stricti, quadranguli, subae(iuales, dernum 
usque 3 cm loiigi, haud raro imus alterve umbellam ferens; umbellulae 3 — 6-florae, 
pedicellis inaequalibus quam fructus submaturus usque o-plo longioribus; petala non 
Visa. Fructus (ovoideo-)oblongus 3- — 4 mm longus; calycis dentes brevissimi. Meri- 
carpia transverse subsemiorbicularia, dorso valde convexa, facie latiuscula plana; juga 
omnia tlavidulo-ceracea, primaria prominentia laevia, secundaria angustiora et rugoso- 
cristato-tuberculata, saepe ante apicem et basin desinentia; vittae valleculares singulae 
usque ternae, angustae, manifestae vel demum plane obsoletae. — Fig. 2 4i^, G. 
Sardopindische und griechische Zone der mittleren Mediterranpro- 
vinz: Auf den Gebirgen von Epirus, Thessalien (Sintenis, It. thessal. n. 654; 
Heldreich, It. thessal. s. n.); Atollen (auf dem Velugo, Spruner), Arcadien und 
Cynuria, bis in die alpine Region. — Blüht im .Juli, reife Früchte im August. 
10. Tr. Guicciardii [Boiss. et Ileldr.) Drude in Engl, u, Prantl, Pflzfam. 111. 8. 
(1898) 183. — Ritmia Guicciardii Boiss. et Ileldr. in Boiss. Diagn. ser. II. 6. (1859) 77; 
Boiss. Fl. Orient. II. (1 872) 854. — Pimpinella dioica Chaub. et Bory, Fl. Pelop. (l 838) 20. 
— Apindla Guicciardii (Boiss. et Ileldr.) Haläcsy, Consp. fl. graec. I. (190 1) 675. — 
Triniella Guicciardii (Boiss. et Heldr.) Calest. in »Webbia« I. (1905) 1 47. — Planta 
glauca, humilis, habitir obpyramidato, radice napiformi vel napiformi-cylindrica. Gaulis 
saepe flexuosus a basi divaricatim et haud raro subopposite ramosissimus, ramis elon- 
gatis quam caulis saepe longioribus, rectis, subopposite ramulosis. Folia basalia humi 
prostrata vel patula, cum petiolo laminam subaequante usque 8 cm longa, saepius 
minora, ambitu ovata vel oblonga, 3 — 5-jugo — bi- vel -tripinnata vel subsupradecom- 
posita, pinnis primariis manifeste petiolulatis, ceteris subsessilibus, foliolis in lacinias 
anguste lineares, abrupte breviterque acuminatas, in vivo ut videtur carnulosas, margine 
scabriusculas, usque 4 mm longas sectis; f. caulina rameaque minora, simpliciora, 
vaginae late membranaceae biauriculatae insedentia, summa usque ad vaginam latam 
fusco-striatam , ad strias scabridam, lacinias paucas ferentem reducta. Umbellae et 
umbellulae exinvolucratae, eae pl. usque 10-radiatae, radiis filiformibus, ex- 
pansis, 1 / 2 — • cm tantum longis ; umbellulae 10 — 12-florae; petala late obtriangularia 
ca. I mm longa, dorso medio late flavida, in lobulum late triangulärem subplicatum 
subdimidio breviorem incurvatum producta. Umbellae pl. Q radiis 4 — 5 inae<iualibus, 
rigidis, quadrangulis, demum ca. I cm longis, basi saepe floribus nonnullis auctis, uno 
alterove umbellam compositam gerente. Fructus submaturus globoso-ovoideus, sub- 
didymus, ca. 2 mm longus, pedicellis usque 3-plo longior; mericarpia subcurvata, jugis 
primariis cum fructu brunneo concoloribus transverse tuberculato-undulatis , secundariis 
ceraceo-fusco-flavidis, cristato-rugulosis vel -tuberculatis, vittis vallecularibus binis vel 
ternis, minutis, commissuralibus 2 contiguis. 
In der subalpinen (und alpinen) Region der sardopindischen und griechi- 
schen Zone der mittleren Mediterranprovinz, Charakterpflanze für die Tannen- 
region: Thessalien (Hausskn echt, It. graec. s. n. ; Ileldreich, It. thessal. s. n.; 
Leonis) Doris; Böotien (Pichler), Cithäron (Heldreich; Guicciardi n. 3192); 
Attica; Laconien (Pichler, Orphanides); Messenien. 
Sect. III. Rumia (Hoffm.) Calest. 
Rumia Hoffm. Gen. umb. ed. 2. (18 16) 171 ex pte. ; Ledeb. Fl. ross. 11. (1844) 
280 ex pte.; Boiss. Fl. Orient. II. (1872) 854 ex pte. (genus); Drude in Engl. u. Prantl, 
Pflzfam. III. 8. (1 898) 183 ex pte. (subgenus 11.); Calest. in »Webbia« I. (1 905) 1 48 
(genus). — Fructus subglobosus , subdidymus, a latere leviter compressus, ad faciem 
vix constrictus; calycis dentes perparvi sed manifesti, trianguläres, demum incrassati. 
