01 
in een glazen buisje (Fig. 1 A) 1 cm. wijd en 5 cm. hoog wordt 
in den bodem een dunne jdatinadraad gesmolten, die aan de binnen- 
Fig. 1. 
zijde van het bnisje eindigt. Twee of drie cm. boven den bodem 
is een tweede platinadraadje door den glaswand gesmolten. Die 
draad is in het bnisje spiraalvormig opgerold. Men brengt op deti 
bodem eenige grammen 10 a I 2 V 2 gew. "/o hadminmamalgaam, 
daarboven een kadminmsnlfaatoplossing \ an willekeurige koncentratie 
(ook kristallen mogen aanwezig zijn) daar de E.M.K. der cel on- 
afhaid<elijk is van die konceniralie. 
Daarna wordt op de spiraal metallisch kadmiiim neergeslagen, in 
minimo 18 mgr. Te dien einde schakelt men de H. C. in een 
stroomloop, die behalve een akknmnlator een milliampèremeter en 
een weerstand bevat. Men werkt met 1 a 2 milliampère (= 1 a 2 
milligr. Cd per mir). 
Nadat er voldoende kadminm op de spiraal is neergeslagen, is de 
cel tot gebruik gereed. Eventueel kan men haar van hoven dicht' 
smelten. 
4. In het bizoiider dient iin de aandacht te worden gevestigd 
op de volgende woorden van Hulett, die voor onze proeven van 
groot belang bleken te zijn : ,,The electromotive force of these cells 
is high when the cadminm is freshlj deposited, and the length of 
time reqnired to reach the normal valne seems to depend on the 
thickness of the deposit. Air tree cells and those saturated with 
