09 
Enkele van deze bleven metastabiel (0.050 Volt), andere waren na 
enkele dagen in den stabielen toestand (0.047 Volt) overgegaan. 
22. Terwijl wij de beantwoording van tal van andere vragen tot 
een volgende inededeeling uitstellen, worde hier nog het een en ander 
ineegedeeld omtrent het elektroinotorisch gedrag van kadiniuin, dat 
niet langs galvanischen weg is verkregen. 
In onze voorafgaande inededeelingen waren wij langs dilato- 
metrischen weg tot het besluit gekomen, dat een willekeurig stuk 
kadmium, dat zich uit de smelt van het metaal heeft gevormd drie 
modifikaties, «, en y-kadmium, bevat. Indien zulks het geval is, 
mocht worden verwacht, dat dergelijk materiaal tegen her langs 
galvanischen weg gevormd (y-kadmium een potentiaalverselnl nul 
heeft. Ten einde dit te koniroleeren, werd de volgende weg ingeslagen : 
Wij bereidden een zekere hoeveelheid elektroljtisch kadmium 
(Pi'eparaat A) (zie § 8 onzer tweede inededeeling) en bepaalden (bij 40°) 
het potentiaalverschil daarvan (in een bij I5°dialfverzadigde kadmium- 
sulfaatoplossing) tegen : 
1. Cd, zooals het ons door Kalhbaum was geleverd (gesmolten) 
in fijn gepoederden vorm. (Preparaat B). 
2. Cd, dat bij onze dilatometerproeven had dienst gedaan en 
waarin de aanwezigheid van ydvadminm op grond der metingen 
mocht worden vermoed. (Preparaat C). 
Met behulp van ap[)araatjes van den vorm, in Fig. 3 voorgesteld, 
kon nu in de eerste plaats het potentiaalver- 
schil tusschen \ erschillende monsters van he(- 
zelfde materiaal worden bepaald, maar (evens 
dat tusschen de verschillende kadmiumjire- 
paraten onderling. Daarbij bleek te zijn ; 
E. M. K. A tegen A = 0.000037 Volt 
B tegen B = 0.000018 Volt 
C tegen C = 0.00000 Volt 
E. M. K. A tegen B = 0.000037 Volt 
A tegen C = 0.000037 Volt. 
Hieruit volgt, dat inderdaad in de onder- 
zochte preparaten y-kadmium aanwezig is, 
gelijk ook het dilatometrisch onderzoek had 
geleerd. 
Utrecht, Mei 1914. 
VAN ’t Laboratorium. 
