7G 
waarbij /ieli kort golodon W. Voltz beeft aangesloten. ’) Daaren- 
tegen schrijft J. Ahlburg: ,,Was das Verlialten der Gesteine [der 
„Tinomboforination] znni Granit betrifft, so ist es immerliin von Be- 
„dentung, dass wohl nahezn alle echten Grande des Indischen 
„Archipels, vor allein die Granite von Malakka, Snmatra, 
,,nnd Bangka, ebenso die grosse Granitplatte von Südwestborneo, 
,,palaozoische]i nnd zwar in den meisten Kallen nacJiweislich kar- 
,,bonischen Alters sind.” “) 
De heer Ahlbürg is zoo vooi-zichtig geweest de namen van zijne 
zegslieden te verzwijgen. 
Gnmietporfier. Dit gesteente werd tot nn toe slechts als rolsteen 
gevonden en wel door R. D. M. Verbeek aan de noordkust, bij 
kaap Damar ^), door G. Boehm in de Wai Kadai (beschre''en door 
H. Bücking ’^) en door J. W. van Noüeïuys in de Wai Ha, een zij- 
rivier der Wai Miha. De granietporfier van de laatstgenoemde vind- 
plaats bevat een geelachtig brnine, fijnkristallijne g.'-ondmassa, waarin 
talrijke korrels en dihexaëders van kwarts opgesloten zijn. Zij berei- 
ken een middellijn van 4 m.M. De licbtgeelachtige orthoklaaskri- 
stallen — somtijds tweelingen volgens de wet van Karlsbad — zijn 
dof. en hebben, zooals uit het mikroskopisch onderzoek blijkt, tot de 
vorming van schnbachtige muscoviet aanleiding gegeven. Buitendien 
zijn zij verontreinigd dooi’ fijn verdeeld bruin ijzerhydroxide. De 
veel minder talrijke veellingsindividuen van plagioklaas hebben tot 
eene soortgelijke ontleding als de orthoklaas aanleiding gegeven. De 
kwartskristallen zijn gekenmerkt door talrijke vloeistotinslnitsels. Ook 
ontwaart men somtijds bet binnendringen van de grondmassa, maar 
glasinsluitsels ontbreken ten eenenmale. Donkere bestanddeelen wer- 
den slecbts bij uitzondering en dan nog in gebeel ontleden toestand 
aangetrotfen. De \ oormalige aanwezigbeid van biotiet is echter onmis- 
kenbaar, aangezien de gedaante der blaadjes in bet bruinijzererts, 
waarin zij veranderd zijn, terugge\onden wordt. De veldspaten, die 
-deel nitmaken van de grondmassa, bebben, evenals de porfierische 
kristallen, tot eene omzetting in muscoviet aanleiding gegexen. 
1) Oberer Jura in West-Sumatra. Centralbl. f. Min. 191B, blz. 757. — Süd-Ghina 
und Nord-Sumatra. Mitteilungen des Ferd. v. Richthofen-Tages 1913. Berlin 1914, 
blz. 37. 
2) De cursiveering is van mij. 
•b Versnel I eiiier geologisclien Danitellung der Insel Gelebes. (Geolog. und 
palaeontologische Abh.dlg. von J. F. Pompeckj und Fr. Von Huene, N. F. 12. 
Jena 1913, blz. 28). 
0 Molukken-Verslag, blz. 223. 
5) G. Boehm. Neues aus dem Indo-Australischen Archipel, blz. 391. 
