31 
De curven II geven het resultaat van de metingen voor de 
hoeveelheid A; hieruit blijkt, hoe volgens verwachting de stroorn- 
gevoeligheid stijgende is voor toestanden met grooter potentiaalver- 
schil tusschen a en d ; gelijkertijd wordt het tevoren besprokene be- 
0 zoo óeccmiyem 400 
Fig. 2. 
vestigd, dat u.1. de stroorngevoeligheid voor éénzelfden toestand het 
grootst is, wanneer u, zich nog het dichtst bij l)e\dndt. 
Uit het experiment, zonder meer, kon reeds worden afgeleid de 
verhouding der stroomsterkteu van de twee hoeveelliedeu polonium, 
en deze zelfs voor eiken ladingstoestand, op zichzelf genomen. Deze 
zal toch gelijk zijn aan de verhouding der tijden, die n iioodig heeft, 
om voor de hoeveelheid A of voor JJ een zelfden hoek te door- 
loopen. Deze verhouding, die voor eiken ladingstoestand dezelfde 
Avaarde zon moeten opleveren, bedroeg achtereenvolgens 2.5, 2.7, 2.7, 
gem. dus 2.6. 
Volgens het bovenstaande, was het nn tevens mogelijk, met 
behulp van de gemeten capaciteiten en de bekende poten tiaalgevoe- 
ligheden, om tle stroomsterkteu van A en 71 in Ami)ères te bepalen, 
, . , „ , . 6' X V- toename [)er sec. 
en wel nit de tormnle: = , waarin 6 de 
9 X Ifbi 
capaciteit voorstelt. Als gemiddelden nit de waarden voor de 3 onge- 
voeligste toestanden werd aldus verkregen : 
M = J.3 X 10-1’'^ (hoeveelheid 7>) 
ii ^ 3.3 X 10-'^'^ ( „ A) 
Gevoeligheichcjrenzen van den toestel. 
Behalve dat de stroorngevoeligheid afhankelijk is van den ladingstoe- 
stand van het stelsel, zoo kan deze tevens gewijzigd worden door de dikte 
•van den ophangdraad en den afstand en den hoek tusschen de naalden. 
Het was nn van belang na te gaan, in hoeverre de invloed 
van eene verandering van den ladingstoestand zich in dit opzicht 
