Beschouiuing . 
Uit deze inricliting van den electrometer blijkt, hoe hierin de te 
voren genoemde \'Oordeelen van den WiLSON-electroscoop zijn verwe- 
zenlijkt; in de rnimte ƒ n.1. wordt aan de naald h d direct 
de ionisatiestrooni toegevoerd, terwijl deze naald uitstekend is geïsoleerd 
door één enkel stukje barnsteen. De afscheiding van ionisatieruiinte 
en nieetrninite heeft nog dit vóór, dat het metende stelsel niet wordt 
besmet met radio-actieve onzuiverheden, terwijl de ionisatiekamer 
en de stift d, die uitgenomen kan worden, voor zoover deze zich 
in f bevindt, gemakkelijk kimnen worden gereinigd. 
Wat het eigenlijk metende stelsel betreft, zoo is het principe hiervan 
afwijkend van dat van den kwadrantelectrometer ; het is n.1. juist 
zóó gekozen, dat de door den ionisatiestrooni ontstane krachtlijnen 
zooveel mogelijk en in zoo gunsticj mogelijken zin bijdragen tot het 
bewegingsetfect van de naald n. 
Dit is bij den kwadrantelectrometer niet het geval ; immers het 
bewegingsetfect wordt daarbij veroorzaakt door de krachtlijnen, die 
loopen tusschen de kwadranten en de randen van den vleugel, terwijl 
daarentegen de verticaalloopende krachtlijnen tusschen vleugel en 
kwadranten niets tot het bewegend effect bijdragen. 
Mijns inziens zou het niet mogelijk zijn, om den kwadrantelectro- 
meter zóó te wijzigen, dat men, het principe van de kwadranten 
behoudende, niet tevens vele krachtlijnen behoudt, die bij eene meting 
óf geen bewegingseffect geven, óf zelfs de beweging zullen tegen- 
loerlcen. Van liet laatste zou b.v. sprake zijn, wanneer men den 
vleugel zou vervangen door eeiie horizontaal geplaatste naald, waar- 
door natuurlijk wel een groot horizontaal oppervlak werd vermeden, 
maar nu daarentegen de ontstane krachtlijnen bij draaiing van de naald, 
op twee zijden van deze zouden aangrijpen. Het voordeel van den be- 
schreven toestel is hierin gelegen, dat de krachtlijnen tusschen a en ó, 
die bij ionisatie verandering ondergaan, slechts aan cVne zijde van het 
vertikaal geplaatst reepje hun oorsprong zullen nemen. Daardoor 
toch wordt het laatstgenoemde nadeel vermeden, terwijl tevens een 
groot schadelijk horizontaal oppervlak ontbreekt. Ik meen dan ook 
daardoor met den toestel eene gevoeligheid te hebben verkregen, 
grooter dan met een DoLBZALEK-electrometer bij dezelfde draaddikte 
mogelijk is. 
Het realiseeren van eene grootere stroomgevoeligheid. 
De gevoeligheid van den toestel bleek, bij het gelijkhonden van 
den ophangdraad, voor zeer groote variatie vatbaar te zijn, en wel 
door den ladingstoestand van het stelsel te veranderen, terwijl overi- 
gens de methode voor het laden en meten geheel dezelfde blijft. 
