16 
straling, die later praktisch onnoodig bleek. Het vullen daarvan met 
liooger permeabel materiaal zonde bet bedoelde verschijnsel des- 
noods kunnen doen ophetlen. Het is jinst in het ojiderhavige geval 
echter gewenscht ; immers de aantrekking wil men slechts uitoefenen 
binnen de buikholte, niet in den buikwand, die individueel varieert 
van 2 cM. tot 10 cM. en somtijds Jiog meer. Aan het tegenover- 
gestelde einde woi'dt de kern geleidelijk dikkei' en verlooj)t in een 
opgelegde wrong of flens, berekend teneinde den magnetischen weer- 
stand aldaar te verminderen ; de tegenwei'king van deze pool t. o. v. 
de werking van de gebrnikspool kan worden verwaarloosd. 
De klossen zijn gewikkeld met geëmai lieerden koperdraad of geoxy- 
deerden vierkanten alnmininmdraad, waarvan de dikte trapsgewijze 
toeneemt van de gebrnikspool naar het andere uiteinde. Dit bij galvano- 
meters t)ekende beginsel heb ik i-eeds bij de halfringmagneten eenigs- 
zins toegepast ; het verhoogde effect der ,,j)oolwindingen” brengt van 
zelve een grootere verwarming mede, die desnoods door watercircu- 
latie kan worden getemperd ; dit bleek tot nu toe overbodig, te meer 
daar al te kond ijzer somtijds wel ongewenschte vasomotorische 
reflexen bij den patiënt veroorzaakt. De voorflens der klossen is 
kegel \ormig, ten einde oog en hand van den operateur niet in den 
Aveg te staan ; zij kan ter wille der afkoeling met een gegolfden 
randradiator worden voorzien. Het gebruik van wisselstroom is minder 
aan te bevelen; een pulseei-enden stroom verkrijgt inen door perio- 
dieke kortsluiting van den magneet, waarbij een niet inductieve 
weerstand voorgeschakeld blijft. De relaxatietijd bedraagt eenige 
seconden ; dooi- enkel de poolklos in te schakelen kan men dien 
tot 0 [) enkele tienden eener seconde verminderen. Bij veelvuldig ge- 
bruik van pulsaties is eene samenstelling van de kern nit reepen 
aan te bevelen. 
Teneinde het gewicht zooveel doenlijk te beperken is het raad- 
zaam de kern slechts op '' ^ tot Vs *6 verzadigen. Men verkrijgt 
een minimum totaalgewicht voor een verhouding lengte: middellijn ’) 
tnsschen 8 en 4 ; ook het wattverbrnik is dan slechts weinig hooger 
dan het denkbare minimum ; het bedraagt hoogstens 4 K.-watt, 
voor de meeste operaties aanmerkelijk minder; met het oog op hun 
korten duur is het K.-wattnnr-verbruik slechts zeer luttel. De 
magneet weegt omstreeks 100 K.g. en hangt aan een soort kraan 
boven de operatietafel, indiervoege dat de zes vrijheidsgraden be- 
schikbaar blijven, t.w. verplaatsing langs en draaiing om de verticaal, 
alsmede twee horizontale assen evenwijdig met en loodrecht op het 
Met gebruikmaking der ontmagnetiseeringsfactoren, voor korte kernen bepaald 
door S. P. Thompson & E W. Moss, Proc Phys. Soc. Lond. 21 p. 622, 1909. 
