7b 
De oudste op Taliaboe aanwezige sedimenten zijn — voor zoover 
bekend — vertegenwoordigd door pkyllieten, die eene zeer sterke 
jdooiiug hel)ben ondergaan, zooals dit door van Nouhuys reeds ter 
plaatse weixl opgemerkt. Een uilgebi'eid gebied wordt door de Wai 
Miba doorsneden, en wel van af zijnen oorsprong tot na het verlaten 
van de kloof tnssehen de Bapen Koedi en de Bono Kedotó, waarop 
liet alsdan bij Nab nog eens weder te voorschijn komt. Plaatselijk 
!)evat het gesteente kwartslagen en kwartslenzen en somtijds ook 
\eel pyriel. ') Een tweede, niet nader onderzocht gebied komt, 
blijkens de kaart, aan den bovenloop der Wai Kaboeta voor. 
Behalve de genoemde vindplaatsen werd door van Nouhüys nog 
de rivier Langsa vermeld, maar hij meidct uitdrukkelijk op, dat die 
phyllieten aldaar slechts als rolsteenen, maar nergens als vast ge- 
steente gevonden werden. Het eene der verzamelde stukken is 
samengesteld uit afwisselende dunne, donkergekleurde, nagenoeg 
zwarte en lichtere, brninachtig-grijze. meer kwartsrijke lagen. 
Uit het miki'Osko|)isch onderzoek blijkt, dat biotiet het hoofdbestand- 
deel vormt, plaatselijk vergezeld gaande van vele ertskorrels en fijne 
zwarte stofdeeltjes en slechts weinige zuiltjes van toermalijn en 
korrels van titaniet. De meer lichte lagen bestaan in hoofdzaak lyt 
een aggregaat van kwartsindividuen, waartusschen talrijke kleine 
biotietblaadjes. Het gesteente wordt buitendien in verschillende rich- 
tingen doortrokken door kleine kwartsadertjes, waarin geelachtig- 
groene, wormvormige aggregaten van weinig pleochroïlische Idaadjes 
van chloriet (helminlh). 
Een andere phylliet is zwartgi'ijs van kleur, dicht en vrij hard. 
Tengevolge van de ontleding van het gesteente treden de meer 
kwartsrijke gedeelten als knoopen aan de oppervlakte te voorschijn. 
Alikroskopisch zijn de kleine biotietlamellen in de kwartsmassa 
onregelmatig verspreid en somtijds tot ophoopingen dicht bijeenge- 
drongen. Somwijlen komt een lichte sericietische glimmer voor, verder 
toermalijnzniltjes en ilmeniet. 
De phyllieten van de Wai Miha zijn doorgaans zachter dan die 
der Langsa, ook hunne samenstelling is, blijkens het mikroskopisch 
onderzoek, afwijkend. Doordien er dunne donker zwartgrijze lagen 
met lichte, kwartsrijke afvvisselen, komt de plooiing bijzonder dui- 
delijk te voorschijn (tig. 2). De eerste zijn samengesteld uit innig 
in elkaar gedrojigen aggregaten van lichtgroene sericiet, waarbij als 
b Bijdrage tot de kennis van het eiland Taliaboe, blz. 958, 961, 1174—1176, 
1187—1188. 
2) Blz. 1180. 
