iragmehlen, Waar elk spoor van een chamosietrand ontbreekt. Ëij 
uitzondering dient als kern van een oölietli liet fragment van skelet- 
deeltjes van een spons. Bij de verdere ontleding veranderen de oölie- 
tlien in een geel- tot roodbruine massa. 
Chamosietvormingen werden ook in andere jnrassisclie sedimenten 
van bet Najo-gebied waargenomen. Zooals van Noühüys reeds opge- 
merkt beeft, gaat bet cbamosietgesteente over in een ander van 
licbter kleur, ,, waarin men op de verweeringsvlakken roodaebtige 
kwartskorrels aantreft”. Het bedoelde gesteente is een vrij grove 
znnddeen, waarvan de kwartskorrels eene middellijn van 2 m.M. 
bereiken. Het cement is grauwacbtig-groen van kleur en bruist sterk 
bij behandeling met zoutzuur. In dunne doorsneden ontwaart men 
dan ook veel kalkspaat, ten deele in de gedaante van korrels, waarin 
de rbomboëdriscbe splijtbaarbeid duidelijk te voorschijn komt, voor 
het grootste gedeelte echter in die van een fijne scbubacbtige massa, 
die bet eigenlijk cement vormt. Verspreid is de groene ebarnosiet 
als in de bovenvermeldde gesteenten, doch worden oblietben slechts 
bij groote uitzondering waargenomen. Skeletdeeltjes van sponsen zijn 
ook in dit gesteente in ebarnosiet veranderd. 
Een andere zandsteen van dezelfde vindplaats is meer compacter 
en bevat veel minder calciumcarbonat. Mikroskopisch blijkt hij uit 
hoekige en ronde kwartskorrels te bestaan, wier tnsschenruimlcn 
door sponsfragnienten, waarvan de skeletdeeltjes in ebarnosiet ver- 
anderd zijn, opgevuld worden. Oöliethische vormingen zijn zeldzaam. 
In verband met de bovenbeschreven gesteenten moet de aandacht 
O]) een kalksteen gevestigd worden, die in bankvormige schollen in de 
Wai Najo gevonden werd. Het groenachtig-grijze fijnkorrelige gesteente 
laat bij de ojilossing in chloorwaterstofzuur een groen zanderig residu 
achter, dat uit kwarts en ebarnosiet blijkt te bestaan, de laatstgenoemde 
tevens als versteeningsmateriaal van talrijke skeletten van S[»onsen. Inde 
dunne doorsneden van bet gesteente vertoonen de kalksiiaatkorrels rbom- 
boëdriscbe splijtbaarbeid en vormen ten deele ook polysynthetisebe 
tweelingen. Zij sluiten tevens in blaadjes van ebarnosiet. Oölietbiscbe 
vormingen zijn niet zeldzaani, maar in dit geval bestaat slechts de 
buitenste zone uit dunne cbamosietlagen, terwijl het binnenste 
nog kalkspaat is, waarin de rhomboëdrische splijtvakken der 
naburige calcietkorrels hunne onmiddellijke voortzetting gevonden 
hebben, zoodat zij met deze één individu nitmaken. De skeletten 
der sponsen zijn in zuiver groene chomosiet gemetamorphoseerd, 
terwijl de tussebenruimten door waterheldere calciet zijn opgevuld. 
Buiten de genoemde bestanddeelen zijn nog talrijke kwartskorrels 
aanwezig. Er blijkt uit het medegedeelde, dat de kalksteen dezelfde 
