100 
Vpi t-v] = 0. 
De „componenten” van deze vectorvergelijking op de assen luiden 
[pivitii^=z 0, ipivi^i] = 0, l'piviyi^ = 0 , . . . . 
Snbstitneeren we voor vi de uitdrukkingen Vi = 2! m, dan 
komt er 
] y + [p/«rA j 2 : 4- ... 4- = o , 
[pi^iai] X 4- Ypi^i^ y 4- [pi^iïi] ^ 4- • • • + [pi^iPi] = 0, 
] x 4- ] y + - + • • • 4- [aA'P4 = 0, 
of. daar 
cii bi ci mi 
~ ~ ~ iZ^a? , . . . f/, — 
X 4- \giCtihi\y 4 - \(ii(iiCi \ 2 : -j- ... 4 - J = Ü , 
[r/4>,a/ l X 4- [Oihi'^l y 4- [r//^;c/J r 4- ... 4- = 0 , 
[(jiCiai 1 X 4 - [giOi^i] y 4 - [ƒ//«;"] 4“ • • • 4- = 0 , 
, Pi = gi :Eap , 
Hiermee zijn de „normaalvergelijkingen” afgeleid. 
De kracht 5, = — pi\i heeft de i)otentiaal 
Ui = ^ piVi^ = i Pi Vr \ 
immers 
0^7/ , dVi 
{Iu)x = y- = — Pi' I4' = — piViUi enz. 
dx ' ox 
De totale potentiaal is dus 
u =.[Ui\ = ^ApiVi^\. 
Daar de vergelijking T4 = 2aiX 4- m = 0 het gewicht p, heeft, 
is de middelltare font van gewicht 1 bejtaald uit 
_ [piVi "\ \ 
^ ~~ n—N ’ 
zoodat 
2 _ 
Voor het punt P, dat voldoet aan de normaalvergelijkingen, is de 
potentiaal, dus ook P minimum. 
Het , .gewicht” van den afstand r,- was y?/ . We kunnen dit gewicht 
achteraf bepalen, wanneer we den invloed kennen, die de ruimte 
Vi alleen op een zeker punt uitoefent. We hebben dan n.1. slechts 
de grootte Fi van de kracht 7/ door vi te deelen. 
II. We gaan nu, ten einde de gewichten der oidjekenden te vinden, 
