139 
Fig. 13. 
Dichte a-spoduinen van Somerö, Finland. (X Nicols). 
Het smeltpunt werd aehtereenvolgens (met element lH), bepaald 
op : 
J4655 M. V. 
14683 M. V. 
Gemiddeld : 14669 ± 13 M. V. (ongecorr.') 
Het smeltpunt van dezen spodimien is dus, na correctie, op 
1427° ± 1° C. (G. Th.) te stellen ; ook hier is het niet geheel 
scherp wegens de inhoniogeniteit van het mineraal. 
Fig. 8 is eene mikrofbtografie van den dichten ^t-spodu- 
men van Maine, tusschen gekruiste nicols ; tig. 9 is de |l-modi- 
ficatie van hetzelfde preparaat, daaruit verkregen door smelting en 
langzame afkoeling. De analogie met het beeld van den sjnthetischen 
/?-spodumen uit Li Al 0^ en Si 0^ (fig. 4) is terstond in ’t oog vallend. 
Het smeltprodukt had een specifiek gewicht van : d^° = 2,336, bij 
25, °4 C. ; de brekingsindex van de zwak dubbelbrekende, undulato- 
risch uitdoovende schubben was ongeveer : 1,517 in de eene 
richting en 1,520 in die loodrecht daarop ; d = cirka 0,003. 
Een tweede praepai’aat werd niet gesmolten, maar eenige uren op 
1190° C. gehouden. De n-modifikatie was geheel in de il-modifikatie 
overgegaan, en daarbij zóó sterk in volume toegenomen, dat de 
platinakroes opengescheurd was. De stof vertoonde de typische 
granulaire struktuur der in |l-niodifikatie omgezette kristallen, met 
undulatorische uitdooving en een gemiddelden brekingsindex van 
