140 
Fig. 8. Fig. 9. 
Dichte i-Spodumen uit Maine, lusschen gekruiste iiicols. (S Spodumen verkregen door smelting en stolling 
van de a-modificalie (X Nicols). 
1,518. Het specifiek gewicht bij 25,7° C. was : t/4° = 2,309 ; en 
= 2,317 bij 25°,1 C. 
§ 13 . Bij alle deze sraeltproeven werd waargenomen, dat de platina- 
kroes, waarin het silikaat gestold was, aanmerkelijk vervormd was. 
Gelijk fig. 10 doet zien, is de waargenomen vervorming immer 
eene uitzetting, die den schijn wekt, alsof ’t silikaat, evenals het 
water, bij stolling eene volume-vergrooting ondergaat. De waarden 
der specifieke volumes van kristallen en van het glas, maken echter 
deze verklaringswijze vrij onwaarschijnlijk. Wij hebben getracht, om 
door systematische proefneming te vinden, wanneer die volume-ver- 
grooting eigenlijk plaats heeft. Door uitmeten der kroezen, nadat de 
inhond aan verschillende bewerkingen onderworpen was geworden, 
bleek het, dat verreweg de grootste vervorming van de kroezen 
plaats heeft bij de omzetting van den «-spodumen in den /v’-vorm, 
waarbij eene volume vergrooting van cirka 30 ®/o optreedt. Wanneer 
dan eenmaal de stof gesmolten is en weer gestold, en men gaat de 
kroes vervolgens verhitten, dan wordt de vervorming nog vergroot 
door de thermische uitzetting der massa ; de smelt is bovendien 
uiterst viskeus, zoodat luchtbellen, e.a. daarin geoccludeerd blijven, 
en de vloeistof wel is waar bij de plaatsgrijpende verwijding van 
de kroes haar niveau verandert, doch zéér. langzaam. Toch zal zich 
