167 
Natuurkunde. — De Heer Kamert.iisgh (3nnes biedt aan Mededee- 
ling N“. 140c uit liet Natuurkundig Laboratorium te Leiden. 
,, Verdere proeven met vloeibaar helium 1. Het nabootsen van 
een moleculairen stroom van Ampère of van een permanenten 
magneet met belmlp van een suprageleider'. (Vervolg). 
§ 5. Herhaling van de hoofdproef. Bij de eerste proeven over het 
voortduren van een eenmaal in een gesloten snprageleider opgewekten 
stroom is wel, --- altijd aangenomen dat niet tot nog toe onbekende 
magnetische eigenschappen eene belangrijke rol bij de waargenomen 
verschijnselen spelen, — vastgesteld, dat de verandering van dien 
stroom met den tijd gering is, doch voor het bedrag ^an die ver- 
andering kon alleen een bovenste grens worden opgegeven. Daar 
geen verandering van de stroomsterkte was waargenomen, werd 
deze bovenste grens bepaald door de onzekerheid in het meten van 
de stroomsterkte. Vast stond alleen, dat zoo de verandering meer 
bedroeg dan 107 o, zij gevonden had moeten worden. 
Bij hei’haling van de proef werd getracht de verandering zelf te 
bepalen of anders de bovenste grens er van, zooveel de voorwaarden 
onder welke gewerkt moest worden, dit toelieten, lager te trekken. 
Bij de proef werd hetzelfde snprageleidende loodklosje gebruikt als de 
vorige maal. De stroom werd in den gesloten geleider weder door 
iminctie opgewekt, ten einde den stroomkring vrij te kunnen houden 
van andere verbindingen dan van aan elkaar gesmolten lood’)- De meting 
geschiedde wederom door de werking \an den in het proefklosje 
opgewekten stroom op een kompasje te compenseei'en door die van 
een stroom in een hulpklosje. De inrichting was echter in zooverre 
verbeterd, dat het hulpklosje (van geïsoleerd koperdraad) zich in een 
glaasje met vloeibare lucht bevond, dat vast ten opzichte van het 
kompasje was opgesteld. Na eene eerste compensatie werd het })roef- 
klosje 180° om zijn verticale as gedraaid en met den orngekeerden 
strooïii in het proefklosje weder gecompenseerd, nit het gemiddelde 
van beide waarnemingen werd het moment van het proefklosje afgeleid. 
Mocht de afname werkelijk op de in de vorige Mededeeling aan- 
gegeven wijze uit den in Med. N“. 133 opgegeven microrestweerstand, 
■ 0,5 . 10~'o, of wegens r. 29 oo A’.= 734 rio.g k . = 37 bei'ekend 
rQ90<> K. 
kunnen worden, dan zou wegens L=10^ de relaxatietijd ongeveer 
270000 seconden of 75 uur zijn. In drie uren zon de stroom dan 
47o in sterkte afnemen. Het bestaan van eene dergelijke verzwakking 
b Beproefd zal thans worden suprageleidende stroomsluiters en verbrekers te 
vervaardigen. 
b Dit getal is juister dan het in Med. 133 en N", 140Ö opgegevene. 
