203 
dilatometrische onderzoekingen waargenomen, dat zulk een o\ er- 
gangspunt lionderden graden kan worden overschreden, zonder dat 
de omzetting intreedt, terwijl deze door herhaaldelijk verwarmen en 
afkoelen in gang wordt gebracht. Nu de middelen tot opheffing dier 
vertragingen zijn bekend geworden, zal men ze gemakkelijk kunnen 
vermijden. Een systematisch onderzoek in deze richting is thans 
mogelijk geworden. Ik hoop hierover later nader meedeeling te 
kunnen doen. 
Utrecht, Juni 1914. van ’t Laboratorium. 
Geophysica. — De Heer J. P. van der Stok biedt eene mede- 
deel ing aan; „Over de behandeling van frequenties van gerichte 
grootheden.” 
1. De frequentie-krornmen van barometerstanden, luchttempera- 
turen en andere meteorologische grootheden vertoonen, voor elk 
bijzonder gebied, eigenaardige vormen, die als klimatologische ken- 
merken kunnen worden beschouwd en, bij het aangroeien van het 
statistisch materiaal, is het v/enschelijk dit aan een zoodanige behan- 
deling te onderwerpen, dat deze kenmerkende eigenschappen in den 
vorm van klimatologische constanten te voorschijn treden. Kiest men 
voor dit doel de ontwikkeling in reeksvorm, dan is de eerste vraag, 
welke ontwikkeling voor elk bijzonder geval de meest gewenschte 
is in verband met den aard der beschouwde grootheden en de 
grenzen waarbinnen deze zich bewegen. 
Het doel van dit onderzoek is : na te gaan welken vorm men 
kiezen moet voor de frequenties van windsnelheid, onafhankelijk 
van de richting, en van richting zonder inachtneming der snelheid 
en voorts, in hoeverre de waargenomen getallenreeksen afwijkingen 
vertoonen van hetgeen men als normale of standaardwaarden kan 
beschouwen, die voorgesteld worden door den eersten term der ge- 
kozen reeks. 
Wat de beide eerste problemen betreft, kan men de vraag ook 
zóó stellen ; welke is de meest geschikte reeksvorm voor frequenties 
van gerichte grootheden, ook indien zij zich als lineaire grootheden 
voordoen, terwijl de beantwoording van de derde vraag, die de 
beide vorige omvat, tevens de quaestie insluit; hoe de uitdrukking 
h h' 1 
e-m-'^)RdRdd 
^ . . ( 1 ) 
f{R. 6) = ld [R sin — «]" + lU [R cos (<9— /?) - 
1) Verg. Verslagen, 22, 631 (1914). 
