212 
Voor Fi geldt dan de ontwikkeling 
J* U sin^>‘ ada = sm^» « — 2n sin^n —2 ^ _ 
(__ i)n-i . 2«-2 .n{n — l)...2.(p„{— 1)’< 2» 71 ! rpn+i 
waai-in 
'/’i U da <p.^ r/)j sm a cos n d,a enz. 
Indien dus gesteld wordt 
A = — 1 
sm a cos a da 
(Pn = C 1 a cos^'i — 1 « en C = 
2"w! 
C^! 
dan vindt men, voor de grenzen — en 0. 
„ 2«.n! 
^ ' ~ ~ {2n) i ~ 
Op dezelfde wijze vindt men 
„ 2”.w! 
^ ^ — 7ö tTT ^ sm2n-i ct cos2»-i ö == sm 2na 
\ó7l ij ! 
2” . M I 
F, 
(2n- 
-1)! 
2” . n ! 
1 
(2n)! 
2”. w! 
cos , 
yy- sin a A« sm2«-i « cos2«+i « — cos (2n + Ij « 
— cos a A" sm2r-+i « fos-2»-i « — + 1) « 
8. De beantwoording van de tweede in § 1 gestelde vraag kan 
vereenvoudigd worden door in form. (1) <9 — /? = r/: te stellen, d.w.z. 
de gegeven collectie windwaarnemingen niet, als gewoonlijk, vanaf 
de Noord-richting te tellen, maar de richting als beginpunt 
van de telling der boekwaarden te kiezen ; op de sommen der 
snelheden, afgezien van richting heeft deze correctie natuurlijk geen 
invloed. 
Een correctie van den resulteerenden wind, voorgesteld door de 
componenten a en h, aan te brengen is echter niet doenlijk en de 
questie komt dus neer op de ontwikkeling in reeksvorm van de 
uitdrukking 
— g—Wx—ay—h'^ij—iy' Rcos 6 =z y 
^ - R sin 6 = X . 
Zooals uit de eerste der hieronder geciteerde mededeelingen blijkt 
stuit men bij de gewoonlijk gevolgde methode van ontwikkeling op 
bezwaren die, in de praktijk althans, als onoverkomelijk moeten 
worden beschouwd. In de tweede geciteerde mededeeling is echter 
