221 
werden door J. C. van ScriELiiii in oostelijke en noordoostelijke rieh- 
titig diiarvati en onder bescdierniing van eene sterke patronille tocditen 
naar de gewaande tinstreek ondernomen. In plaats van ertslioiulende 
terreinen ontmoette men echter kraterbergen, waarvan de Ko [)0 
Lebo en de Lebi Sega beklommen werden. Den 29 werd door de 
patronille dé top van den 1650 M. hoogen Wolo Méré bereikt en 
ontwaard, dat het terrein, voor zoover het overzien kon worden, 
van vnlkanischen aard was. 
Na deze volslagen mislukking, werd een laatste poging gewaagd 
de ,, tinstreek” te bereiken en wel van nit het aan de noordkust 
gelegen kindschap Toa, waar E. F. Ki.eian in 1887 informatiën in- 
gewonnen had. Bij besluit van 10 September J890 N". 1 werd 
bepaald, dat van Schej.le en zijne begeleiders de znidknst zon ver- 
laten, om zich naar het bovenvermelde landschap te begeven. In- 
tusschen was den 26 September eene kolonne aldaar gearriveerd, 
die den 27 October haar hoofdkwartiei' naar Nl»ai overbracht. Nadat 
VAN Schelle het terrein wegens ziekte had moeten verlaten, kvvam 
in zijne plaats de opziener A. F. H. Heüsch, waarna het binnenland 
ingetrokken werd en wel langs de Koli-rivier naar Moendé, maar 
ook op dezen tocht werden slechts vnlkanische vormingen gevonden. 
Toenemende ziektegevallen maakten een langer verblijf ondoenlijk, 
zoodat Nbai den 23 November en Remang den 2 December ontrnimd 
moest worden. -) 
Intnsschen werden nog van andere zijile iidichtingen aangaande 
de aanwezigheid van tin ingewonnen. J. W. IMeerbckg zagopzijneji 
tocht dwars door Manggarai in 1890 nergens een nit tin vervaai'digd 
voorwerp ; slechts te Nanga Mborong verkreeg hij een tinnen arm- 
band, dat gezegd werd van Andoewa, ten W. van Wai Moké, 
alwaar ook het tinerts gevonden zonde worden, afkomstig te zijn. “) 
In het begin 1891 werd tle controleur J. F. Hoedt naar de Nooivl- 
kust van Flores gezonden, naar aanleiding van een van Albeut 
Co]-Fs afkomstig bericht, ') volgens hetwelk de bewoners van Fotta 
0 Volgens P. G. Sohmidhamer was Poré de ware vindplaats van het tin, (blz. 
404) en niet Poina, Moendé en Soa (blz. 5U0). 
-) Koloniaal Verslag van 1891, blz. 2b — 29. — J. W. Stoutjesduk. Een mede. 
deeling over het eiland Flores. Tijdscbr. K. Nederi. Aardr. Gen. (2) 8. 1891, blz. 
748-749, kaart N". IV. 
Dagboek van den controleur van Bima J. VV. Meerburg gehouden gedurende 
zijne reis door het binnenland van Manggarai. Tijdscbr. v. ind. T. L. en Vk. 36. 
Batavia 1893, blz. 143, 148. 
9 CoLFS deed eene reis door Manggarai in 1880. In zijne reisbeschrijving wordt 
met geen enkel woord van de bovenstaande mededeeling gewag gemaakt. (Het 
Journaal van Albert Colfs. Batavia 1888, blz. 71 — 72). 
