andesiet, uit de Oto Weka en Ijanga Weka uitsluitend andesiet ! ') 
Bij de kaap Ngaroe Koea op de Noordkust der Endeli-baai komt 
volgens Elbkht een gelaagde grijze kalksteen voor, die talrijke 
Globigerina’s en enkele Rotalia’s bevat ^). Ook te Liana in het noor- 
delijke gedeelte van het laudschap Endeh werd door Pannekoek een 
aan Foraminiferen rijke kalksteen gevonden, waarin buitendien 
scherfjes van kwarts, plagioklaas en biotiet aanwezig waren ®). 
Het blijkt hieruit, dat de kalksteen jonger is dan de daciet. In het 
Ndona-dal ten Oosten van Atnboegaga vond ik een rolstuk van 
Globigerina-kalksteen. Overigens zijn in genoemd laudschap effusieve 
gesteenten met hunne tuffen en losse uitwerpselen overheerschend. 
Het zuidelijk gedeelte van het schiereiland Endeh wordt gevormd 
door den 635 M. hoogeii berg Ija, meestal genaamd Goenoeng Api. 
Het materiaal waaruit hij gevormd werd is angietandesiet. Sedert 
geruimen tijd verkeert hij in een solfatara-toestand. 
Benoorden dezen berg bevindt zich de slechts 394 M. hooge Poei 
of Goenoeng Medja, die een regelmatigen kratervorm behouden heeft ■*). 
Aan het schiereiland Endeh sluiten zich in noordelijke richting aan 
de bergen Kengo (514 M.j en Wongo (723 M.), die Eebert als de 
twee koepels van één ringmuurberg beschouwt ®). Vermoedelijk 
heeft de uitbarsting van een achter Brai gelegen berg in 1671, 
waarvan P. J. Veth gewag maakt, ”) betrekking op de Kengo en 
niet, zooals ik vroeger meende, op de Poei. 
Ten Westen van het Ndona-dal verheffen zich de Geli Bara 
(1731 M.) en Geli Moetoe (1494 M.), waarvan de laatste in een 
toestand van solfatara-werkzaamheid verkeert '). De uit dit gebied 
afkomstige pyroxeen- en labradoorandesieten werden door G. Rack 
beschreven ”). Ik vond in 1888 in het Ndona-dal talrijke rolsteenen 
van daciet, labradoorandesiet, angietandesiet en aan de berghelling 
andesiettuf. Ten Oosten van den Ndona-vulkaan noemt Elbert nog 
den Ndoeri, die eene solfatara heeft “h Wat het eiland Noesa Endeh 
1) Peti'Ographische Untersucliungen an Ergiissgesteinen von Soembawa und 
Flores. N. Jahrb. f. Min. Beil. Bd. 34. 1912, blz. 73—82. 
2) T.a. p., blz. 201. 
' h Overzicht van de geogr. en geolog. gegevens t. a. p., blz. 219. 
9 A. Wtchmann t. a. p., blz. 222. 
6) T. a. p., blz. 202. 
®) Het eiland Flores. Tijdschr. voor Nederl.-Indië. 1855. II. blz. 157. 
7) J. J. Pannekoek van Rheden. Eenige geolog. gegevens t. a. p., blz. 157. — 
J. Elbert. Die Sunda-Expedition. II. 1912, blz. 202. 
8) T. a. p., blz. 78—82. 
9) T. a. p., blz. 202. 
16 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXllI. A°. 1914/15, 
