230 
gelegen in de Endeh-baai, betreft, dit is eveneens van vulkanischen 
oorsprong. 
In het oostelijk gedeelte van Flores zijn de kalksteenvormingen 
zeer spaarzaam geworden. Het weinige hetgeen daaromtrent bekend 
is, beperkt zich tot de W.N.W. van Sikka in het landschap 
Lioe gelegen henvelrug, waarop volgens H. ten Kate de kam- 
pongs Kian'a (± 275 M.) en Riipoeang (± 350 M.) gelegen 
zijn ^). Het door hem verzamelde gesteente is een echte Globigerina- 
kalksteen. In het verste Noordoosten komt dan in den omtrek van 
Tandjoeng Boenga of Kopondai, het bekende Floreshoofd, waaraan 
het eiland zijn naam te danken heeft, kalksteen voor. Op 300 M. 
afstand ten O. van genoemde kaap, ontdekte G. A. J. van der Sande 
een grot met stalaktieten. En eindelijk wordt volgens A. J. L. 
CouvREüR benoorden Larantoeka van af de Panté’Lela tot aan de 
Panté Beli Beting, vooral tiisschen de kampong Labao en de Ili 
Labao, koraalkalksteen aangetrotfen ^). 
Het geheele overige gedeelte is van vnlkanisch materiaal overdekt, 
waarvan de eentoonigheid slechts gebroken wordt door de talrijke, 
ten deele nog werkzame vulkanen. In het N. verheft zich ten westen 
van Manmeri, de 1446 M. hooge vulkaanruïne van de Kiman 
Boeleng. Werkzaam is daarentegen nog de achter Geliting, maar 
meer nabij de Zuidkust gelegen Goenoeng Dobo of lliang (900 M.). 
Het meest bekend, hoewel evenmin voldoende onderzocht zijn de 
vulkanen, die aan de Oostkust van Flores gelegen zijn. De 1570 M. 
hooge Ilimandiri heeft sedert onheugelijke tijden geen teeken van 
leven gegeven. Het gesteente waaruit hij is samengesteld, is in 
hoofdzaak augietandesiet ®). De zuidoostelijk daarvan gelegen Kabalelo 
(1075 M.) is eene oude vulkaanruine. Westelijk daarvan is de 
Leworoh gelegen, waaraan zich op den 16 Maart 1881 een explosie- 
krater vormde '“). De grootste, hoogste en het meest werkzame 
vulkaan in dit gebied is echter de Lobetobi die uit twee kegels, de 
2170 M. hooge Lakilaki en de 2263 M. hooge Perampoean bestaat. 
1) Verslag eener reis in de Timorgroep en Polynezië. Tijdschr. K. Nederl. Aardr. 
Gen. (2) 11. 1894, blz. 221, 
2) Een dienstreis benoorden Larantoeka (Oost-FIores). Tijdschr. K. Ned. Aardr. 
Genoolscb. (2) 25. 1908, blz. 55 1. 
A. WiCHMANN t. a. p., blz. 159. — G. Rack. Beitrage zur Petrographie von 
Flores. Centralbl. f. Mineral, 1913, blz. 134^139. — H. Möhl beschreef van 
Okka, aan den zuidwestelijken uitlooper van den Ilimandiri gelegen, sanidientrachiet 
en hauynandesiet (N. Jahrb. f. Min. 1874, blz. 694 — 697). De determinatie was 
echter niet correct. 
4) J. P. VAN DER Stok. Uitbarstingen van vulkanen... gedurende het jaar 1881. 
Nat. Tijdsch. Ned.-Ind. 42. 1882, blz 241. 
