249 
verwaarloozing van termen met de formule (3) moet gelden. Toch 
is er in den laatsten tijd weder getwijfeld aan de juistheid van 
den door Lorentz aangegeven term. Ik verwijs hier naar een opmer- 
king van Max B. Weimstein in een onlangs uitgegeven werk ') en 
naar eene verhandeling G. Jaumann ^). Deze laatste natuurkundige 
komt tot eene uitdrukking vooi’ den meesleepingscoefticient, die 
voor water numeriek niet veel, maar voor andere vloeistoffen zeer 
belangrijk van den meesleepingscoefticient van Fresnel afwijkt. 
De inrichting van de proef was principieel dezelfde als bij 
Michelson, alleen in details verschillend. De invallende bundel sla 
ontmoet een halfverzilv^erde plaat in a. Hier wordt de bundel in een 
teruggek aatsten en een doorgelaten ontbonden. De teruggekaatste 
volgt den weg a bede a f, de doorgelaten den weg a e d c h 
a ƒ. De twee bundels die in ƒ aankomen hebben identieke, niet 
slechts equivalente wegen afgelegd, althans is dat het geval voor de 
bundels die bij wit licht den centralen band vormen. 
Daar het doel was de vergelijking (3) op de proef te stellen, was 
het noodig om monochromatische lichtsoorten te gebruiken. Verder 
b Max B. Weinstein. Die Physik. der bewegten Materie und die Relativiliits- 
theorie. Leipzig. 1913, zie de noot op 227 van dit werk. 
b G. Jaumann. Elektromagnetische Theorie. Silziingsber. d. Kaiserl. Ak. der 
Wiss. Wien. mathem. naturw. KI. 117, 379. 1908, in het bijzonder p. 459. 
