meter. De opstelling' van het prisma is gedeeltelijk schematisch en in 
werkelijkheid steviger dan de teekening zou doen vermoeden. Prisma 
en interferometer rusten op zuilen die op den grooten peiler van 
het laboratorium rusten. Geheel onafhaid^elijk daarvan rusten o{) 
een I balk de buizen, waardoor het water stroomt ; deze balk wordt 
weer gedragen door zuilen die met gips zijn vastgemaakt aan zware 
hardsteenen platen die op den vloer van het laboratorium rusten. 
Er kunnen dus geen trillingen van de buizen doordringen tot de inter- 
feronieteropstelling. Rechts vindt men in horizontale projectie de 
4 kranen die het niogelijk maken om in twee tegengestelde richtingen 
het water door de buizen te zenden. Op de Plaat zijn niet aange- 
geven de vier sluitsiukken aan de einden der buizen. Deze sluit- 
stukken die de plan[)arallelle glasplaten bevatten zijn in Eig. 3 op 
Fig. 3. 
ongeveer de halve natuurlijke grootte x’oorgesteld. De vier })laten 
zijn gemaakt door Hilger, zij zijn cirkelvormig van 24 m.m. dia- 
meter en 10 m.m. dik; bij een andere reeks proeven werden platen 
van 7 m.m. dikte gebruikt. De nauwkeurigheid van het parallellisme 
der pjaten is voortreffelijk, zooals te begrijpen is, daar zij uit ecbelon- 
platen zijn gesneden. Het idee dat aan de constructie der platen- 
dragers ten grondslag is gelegd is dit: alleen dan kan men zeker zijn, 
dat de stand der platen gedurende .de proeven niet verandert, indien 
hij volkomen bepaald is. Dit wordt bereikt door de glasplaten te 
laten rusten op de afgeslepon binnenvlakken van het uit messing 
vervaardigde stuk d. Dit stuk d is kegelvormig ingeslepen in een 
