dei- anionen is in Riety’s resultaten waarneembaar en blijkt een 
effect te hebben overeenkomstig het zoo juist geschrevene bij AlCl,. 
De vraag of ook de organische kationen zich overeenkomstig de 
theoretische verwachtingen gedragen, is in onderzoek. Verschillende 
andere oplossingen, zoo van electroljten in water als in gemengde 
oplosmiddelen '), zullen onderzocht worden. 
Utrecht, Juni 1914. van ’t Ro¥¥-Lahoratorium. 
Scheikunde. — De Heer Ernst Cohkn biedt een mededeeling aan 
van den Heer H. R. Krüyt : „Elektrische lading en grens- 
waarde hij kolloiden. 
(Mede aangeboden door den Heer van Romburgh). 
1 . De tegenwoordige opvatting omtrent de betrekkelijke stabiliteit 
van het suspensoid-sjsteem en de wijze, waarop zij opgeheven kan 
worden, is langs den volgenden gedachtengang ontwikkeld. 
Hardy en later Burton hebben onbetwijfelbaar vastgesteld, dat 
deze betrekkelijke stabiliteit staat en valt met de electrische lading 
van het gesuspendeerde deeltje. Immers, het blijvend gesuspendeerde 
deeltje, dat levendige BRowNsche beweging vertoont, heeft een 
katai)horetische bewegelijkheid van de orde 2—4 p per seconde en 
Volt 
c M ’ door toevoeging van een electroljt de 
relatieve stabiliteit, dan neemt deze snelheid ook af en dus is de 
elektrische lading van het deeltje klaarblijkelijk ook afgenomen. Het 
,,isoelektrische punt, waar die lading nul blijkt geworden, valt 
samen met het moment van de geringste stabiliteit. Sinds het onder- 
zoek van Whitney en Ober ") weten wij bovendien, dat met de 
opheffing der stabiliteit — het uitvlokken — gepaard gaat een 
opnemen van het uitvlokkende ion door de deeltjes, en door 
Freündlich’s ') onderzoekingen kwamen wij tot de kennis, dat deze 
verschijnselen door de vergelijking van den adsorptie-isotherm kwan- 
titatief beschreven worden. 
^^Ui^^d^e elementen is de theorie opgebouwd, dat het deeltje zijn 
b Ook hiervan zijn alreeds eenige series gemeten in verband met de onder- 
zoekingen van Kruyt en van Duin, Koll. Beih. 5, 269 (1914). 
2) Z. f. physik. Gbem 33, 385 (1900). 
3) Phil. Mag. [6] 11, 425; 12, 472 (1906) en 17, 583 (1909). 
‘) Z, f. physik. Gbem. 39, 630 (1902). 
Zr. f. physik. Gbem. 73, 385 (1910) en 85, 641 (1913). 
