Het ging niet aan de spec. geleidingsvermogens eenvoudig even- 
redig aan de concentratie te stellen, daar bij de zoo verdunde BaCI 
oplossingen bet geleidingsvermogen \an het water niet verwaarloosd 
mocht worden. Ik heb dan ook de verhouding der spec. weerstanden 
rechtstreeks gemeten door in de brug van Wheatstone een vat van 
willekeurige maar onveranderlijke capaciteit met de gebruikte vloei- 
stoffen te vullen. 
De verhouding van deze weerstanden bleek bij liet paar (a) 
0)1 4630 
o)k~ 247 ~ 
en bij het paar {h) 
o)h 
0)h 
2770 _ 
99.9 
De waarden van — zijn aan het in de voorafgaande verhandeling 
medegedeelde onderzoek ontleend. 
Men verkrijgt voor (a) als verhouding der potentialen^ of 14 ; 
als verhouding der weerstanden : 19 . 
7Q 
Van de combinatie {h) verkrijgt men voor de potentialen of 26 ; 
3 
voor de weerstanden 28 . 
Deze overeenstemming pleit ongetwijfeld zeer voor de bovenbe- 
sproken theorie. Bij concentratieverhoudingen iets grooter dan 60 zou 
de overeenstemming nog beter zijn. 
5. Het materiaal van Riéty ') is slechts éénmaal bruikbaar voor 
de toetsing der betrekking (2). 
Voor zoover zijn metingen verricht zijn aan oplossingen van andere 
zmiten dan chloriden, waren zijn meetelectroden niet omkeerbare en 
zijn zijn resultaten dus niet bruikbaar voor kwantitatieve toetsing. 
Ik heb slechts eén combinatie van chloriden kunnen vinden, waar 
concentraties gemeten zijn, die met grenswaarden vergelijkbaar zijn : 
het zijn KOI en HCl. Voor het As^Sj-sol zijn deze grenswaarden 
op resp. 50 en 31 niMol. p. L. bepaald ^). 
Riéty nu heeft uil zijn proeven de potentiaal aan den kapillairwand 
in zekere een heden berekend voor 0.01 n. KCl op 3.1. Wij kunnen 
b Ann. de chim. et de phys. [8], 30, 1 (1913). 
b Freu.-dlich, Kapiüarchemie (Leipzig 1909) Tabel 81. Wel is waar zijn dat, - 
en geen x-waarden, maar bij deze eenwaardige ionen kan dat geen invloed van betee- 
