beschrijft Vekbeek') talrijke kwarfsdiorieten, die waarschijnlijk ott- 
regeltjiatig begrensde partijen in de granieten vormen en enkele 
gangen van kwartsdioriet in granietiet. In het granietgebied der 
Rokan-streken werden granielgangen in kwartsdiorietische gesteenten 
aangetroffen, zoodat hier ook een deel der granieten jonger moet zijn, 
dan de kwartsdiorieten. 
Facies der granieten. 
De onderzochte gesteenten van het granietgebied omvatten twee- 
glimmergranieten, biotietgranieten en hnnne overgangen naar kwarts- 
diorieten. De onderzochte kwartsdiorieten zijn rijk aan biotiet en be- 
vatten in geringe hoeveelheid een groenen amphibool. 
Porphyrisclie gesteenten met zeer groote veldspaatphenokristen 
hebben, evenals bij ^le naburige .Malakkagranieten, een groote uit- 
gebreidheid. Dikwijls vertoonen de phenokristen een min of meer 
duidelijke parallelle rangscliikking en de porphyrische gesteenten 
wisselen soms laagvorming met de normale af. Ook gesteenten met 
gneisstructuur komen voor. 
Pegmatietische facies zijn zeer talrijk. Langs de beide oeverwanden 
der Rokan Kiri en in de talrijke door het granietgebied stroomende 
zijtakken der Rokan Kiri zijn ze herhaaldelijk ais min of meer 
om-egel matig begrensde massa’s, of als over eenigen afstand regel- 
maiig dooiloopende gangen ontbloot; doorgaans zijn deze gesteenten 
i'ijk aan toermalijn. In de aan den rechteroever der Rokan Kiri 
vooruitstekende rotsen Hatoe Kandik zien we zeer biotietrijke peg- 
malieimi met verscheidene cM. groote biotietkristallen, die verder in 
hootdzaak bestaan uit veldspaat, kwarts en toermalijn. Ook veld- 
spaatvrije kwartstoermalijngesteenten komen hier in gangvorm voor; 
het gesteente, waarin deze pegmatieten optreden, is een middenkor- 
rehge graniet zonder phenokristen. In de bij de monding der 
S ' Mahang in het midden der Rokan Kiri omhoogstekende rotsen 
zien we een groote verscheidenheid van gesteenten. Behalve midden- 
korrelige granieten zien we hier zeer veel pegmatietische segregaties, 
in hoofdzaak bestaande uit veldspaat, kwarts, toermalijn met don- 
keren of lichten glimmer, terwijl lahijke, tot verscheidene decimeters 
groote, schriftgranietische vergroeiingen van één veldspaatkristal met 
kwarts als verhevenheden tegen de omgevende gesteenten afsteken. 
Gangen, welke zuurder en armer aan donkere mineralen zijn, 
dan de gesteenten, welke ze doorsnijden, werden op verschillende 
h' R. D. M. Verbeek. Topograpliische en Geologische Beschrijving van een 
gedeelte van Surnatra’s Westkust. (1883.) blz. 220. 
