‘>89 
ëciiisleii, welke onder den mikroskoop blijken te bestaan uit een zeer 
fijn kwartsniengsel met grootere kwarlsindividnen of aggregaten van 
kwaï'tskorrels. In het kwartsniengsel is serieiet in wisselende hoe- 
veelheid bijgemengd, naast serieiet komen chloriet, erts en wat 
apatiet voor. Deze gesteenten vertonnen geene verschijnselen van 
contactmetamorphose 
Vrij sterk kristallijne muscovietschisten van de oeverwanden der 
S®‘ Pakis zijn reeds hierboven vermeld. 
Niet ver benedenstrooms der kani[)ong Pakis werden hoornrots- 
achtige gesteenten verzameld, waarin naast biotiet ook veel rnnsco- 
viet voorkomt en in enkele waarvan nog sporen van veldspatisatie 
werden waargenomen. Vele der onderzochte gesteenten zijn echter 
veldspaatvrij, ze boi'alten enkele grootere kwartskristallen metimdn- 
leuze nitdooving of aggregaten van . kwartskorrels in een fijner- 
kristallijne massa, die hoofdzakelijk bestaat nit kwarts met biotiet 
en muscoviet. 
Toermalijnkrislallen met idiomoi'|)he of liijna idiomorphe begrenzing 
zijn soms vrij talrijk, een blanwachtige kern is soms vrij scherp 
van een bruine randzone gescheiden. Ten slotte komen kristalletjes 
van apatiet en fijne ertsdeeltjes in deze gesteenten \oor. In het 
linkerzijtakje der S ‘ Pakis bij de kampong Pakis, zijn de eerste 
vaste gesteenten granieten met een dikwijls duidelijke parallelstrnc- 
tmir. Het is zeer waarschijnlijk, dat zich in het niet ontbloote deel 
tnsschen de granieten en de S'’^ Pakis de zone der veldspaathoorn- 
rotsen en granietapopli 3 'sen bevindt, welke verder stroomop in de 
S®‘ Pakis is ontbloot. De granieten aan het contact zijn biolietrijk ; 
toename van het biotietgehalte is een algemeen verbreid verscliijnsel 
van endomorphe contactmetamorphose. Dit kan ook hier de reden 
van het hooge glimmergehalte zijn, hoewel ook elders in hetgraniet- 
gebied zeer biotietrijke gesteenten \oorkomen. 
Door Verbeek ') worden dotdcergran we, soms zwarte veldsiiaat- 
hondende hoornrotsen vermeld van Pamoesian bij de rivier Sinamar 
aan het Ngalan-Sariboegebergle. Het veldspaatgehalte (hoofdzakelijk 
plagioklaas) komt slechts voor in de contactgesteenten, die direct 
tegen den graniet liggen ; zoodra men zich meer dan 2 a 3 meter 
van den graniet verwijdert, vermindert het veldspaatgehalte en ver- 
dwijnt spoedig geheel. Blijkbaar hebben we hier te doen met gelijk- 
waardige contaetverschijnselen als de hierboven beschrevene. 
Vatten we de op verschillende plaatsen verkregen gegevens samen. 
1) R. D. M. Verbeek, loc. cit. blz. 179. 
