‘290 
dan kan omtrent den aard der contactmelamorphose het volgende 
woi'den vastgesteld : 
1. Aan liet contact der granieten is een smalle zone der omrin- 
gende scinsten geveldspaliseerd. De contactgesteenten naderen tot 
gneissen en het scherpe contrast tusschen ernptiefgesteente en sedi- 
ment is verdwenen. Granietapophjsen wisselen laagvormig af met 
de schisten. Verder van het contact ontbreekt deze veldspatisatie 
geheel. 
2. In de gevormde hoornrotsen bleef de laagstructnur der oor- 
spronkelijke gesteenten behouden. 
3. Biotiet is de glimmer der geveldspatiseerde hoornrotsen dicht 
bij het contact der granieten, mnscoviet treedt in de contact- 
metamorphe gesteenten verder van het contact op. 
4. De zone der contactgesteenten mei Al-silikaten (andainsiet enz.) 
ontbreekt en op de geveldspatiseerde zone volgt de zone der glini- 
merschisten '). 
5. Toermalijn is een verbreid mineraal in de contactmetamorphe 
gesteenten. 
6. De dikwijls 0[)tredende porph yrische strnctiinr met afgeronde 
vormen der schijnbare veldspaatphenokristen der granieten en de 
sterk nndnlenze nitdoovingen en aggregaatpolarisatie van den kwarts 
in de granieten en hoornrotsen, wijzen Ofi sterke drnkwerkingen in 
de reeds \ast gewoi'den gesteenten. 
Deze metamorphose vertoont dns een geheel ander karakter dan 
die der klassieke contactzones van het tjpe Steiger Schiefer (Rosen- 
Buscn), waarbij de sedimenten het materiaal, de eruptiefgesteenten 
warmte en druk leveren en waarbij slechts moleculaire omwisselingen 
in de contactzone plaats vinden. Ze vertoont groote overeenkomst 
met die, welke door Michel Lévy van het Plateau Central, door 
Bakkois van Bretagne en door Lacroix van de Pjraneeën zijn 
beschreven. De veldspatisatie der schisten zonder verbinding met de 
laagvorniige granietapophjsen en het veelvuldig voorkomen van 
toermalijn wijzen op de werking van rnineralisatoren en op toevoer 
van beslanddeelen van het granietische magma in de contactzone. 
Dat rnineralisatoren in groote hoeveelheid in het granietische magma 
aanwezig waren, bewijzen de talrijke pegmatieten, welke hierboven 
zijn vermeld. Het voorkomen van veldspaten en toermalijn zoowel 
in de pegmatieten als in de contactmetamorphe gesteenten, illustreert 
het pnenmatoljtisehe karakter der contactmetamorphose. 
b „Knotengliminerschiefer” en „Knotenthonschiefer” werden niet aangetroffen- 
of ze geheel afwezig zijn kan niet met zekerheid worden beoordeeld. 
