333 
§ 3. Aan (Ie vocnavaardeii, welke liiei- gesteld wofden, kan nu 
onder bepaalde omstandlglioden door eene ’t eerst door Cantor ’) 
aangegevene methode, wier praktische bruikbaarheid voor lagere 
temperaturen later door Feustel werd bewezen, voldaan worden; 
hare technische lutvoering blijkt wel in zoodanigen vorm te kunnen 
worden gebracht, dat zij eventueel ook zonder verkleining van den 
nauwkeurigheidsgraad, tot de hoogste, met het platina-platinarhodium- 
elenient meetbare temperaturen kon worden toegepast. 
De genoemde methode komt priiicipieel daarop neer, dat men den 
inaxinialen druk H meet, welke binnen een klein gasbelletje heerscht, 
dat zich langzaam vormt aan de cirkelronde, met een uiterst scherpen 
rand voorziene opening eeuer in de vloeistof loodrecht gedompelde, 
kapillaire buis, en wel 0 [) het oogenblik, waarop het gasblaasje juist 
uiteenberst. De scherpe rand der kapillaire buis maakt, dat de invloed 
van den randhoek wegvalt, en absolute metingen der oppervlakte- 
energie in Erg per c.M.'-' mogelijk worden, als men den straal r van 
de kapillaire buis en het specifiek gewicht d der vloeistof bij de 
waarnemingstemperatuur kent, alsmede de diepte i, tot welke de 
kapillair in de vloeistof is ondergedompeld. De aan den manometer 
afgelezen druk moet toch verminderd worden met den aan die 
indompelingsdiepte i beantwoordenden hydrostatischen druk, om aldus 
den waren maximalen druk H in ’t gasblaasje te verkrijgen. 
De methode levert alleen dan juiste resultaten, wanneer de eind- 
toestand van de gasbel liereikt wordt door eene reeks van louter 
evenwichtsstanden heen; de methode moet dus m. a. w. praktisch 
tot eene statische gemaakt zijn, waarbij de maximale einddrukking 
onafhankelijk blijkt te zijn van de wijze, waarop men den druk in 
de gasbel allengs heeft laten toenemen. Een en ander eischt eene zéér 
langzaam plaatsgrijpende druk vermeerdering in het zich vormende 
gasblaasje; ook is alleen op déze manier te bereiken, dat zich de 
drukverschillen in de lange verbindingsleidingen van het a|)[>araat, 
inderdaad geheel vereffenen, daar het toch wél l)ekend is, dat zulk 
eene veretfening, althans l)ij kleinere drukverschillen, in lange buizen 
vrij langzaam geschiedt. 
Wanneer de straal der kapillaire buis r c.M., het specifieke ge- 
wicht der vloeistof d en de maximale drukking // (in Dynen) is, dan 
is de oppervlakte-energie i'i Erg per c.M.C gegeven door: 
X 
ril 1 
2^ 3 
1 (dr 
2 7 / 
1) Cantor, Wied. Ann. 47. 399. (1892). 
3) Feustel, Drude’s Ann. 16. 61. (1905); Forch, ibid. 17. 744. (1905). 
