w-At 
slechts 0,0052 C.G.S., de oppervlakte-spanning bij 15° C. 21,3 erg 
c.M.h en de uitzettingskoëmcient 0,00118; het kookte na herhaald 
fraktionneeren bij 125° C. (758 ni.M.), en had bij 25,°1 C. een spe- 
cifiek gewicht van: d 40 =0,6985, d. i. 19,38 maal kleiner dan van 
kwikzilver bij dezelfde temperatniir. Deze verhouding treedt als volgt 
in de theorie van het instrument op: 
Zij de doorsnede van de wijdere 
buis (fig. 4) D, en die van de kapil- 
laire stijgbnis d ; de kwikzilvermenis- 
kus moge rechts a m.M. hooger slaan 
dan links, zoodat de hoogte van ’t 
oktaanzuiltje links, (tot c dus) -m.M. be- 
draagt, waarin f = — — = 0,0516. 
1 9,38 
Laat Ap de overdruk zijn (in m.M. 
kwik uitgedrnkt), die rechts heerschen 
moet, opdat daar het kwikzilver- 
oppervlak juist 1 m.m, zal dalen. 
Met kwik links zal dus ook 1 m.M. 
stijgen, en liet oktaan van c tot c' 
(= A 4 m.M.), ovei- — m.M. 
d 
Mot niveau-vei'schil der beide kwik- 
oppervlakken is nn (n- 2) ni.M, en de 
oklaanziiil links 
•nM. 
Figr. « 
welke overeenkomt met een kolom kwikzilver van 
]) 
]) 
= a — f 
f 1 m.M. Derhah e is de tienoodigdc ovenirnk A p roclils. 
gelijk aan : •— r ■] 
Derhalve is : 
AA 
— (0—2) m.M. = 2 -L r- ( ^ — 1 1 ni.M. 
n 
-1 
= M-(2 D 
V 
tp = s -t (2-D 
A/2. 
en dns : 
