4J5 
para-Xylol. 
! 
Mesityleen. 
250,5 en 45° 
2,53 
1 
to 
0 
0 
00 
en 0° 
2,40 
45 
en 86 
2,43 
0 
en 75 
2,20 
86 
en 106 
2,21 
75 
en 110 
2,06 
106 
en 126 
1,71 
110 
en 150 
1,97 
Pseudocumol. 
Triphenylmethaan . 
- 21° 
en 0° 
1,60 
I38°,4 
en 156° 
1.59 
0 
en 26 
2,00 
156 
en 171 
3.03 
26 
en 146 
2,18 
171 
en 194 
4.46 
146 
en 166 
3,0 
194 
en 212 
4.83 
Chloorbensol. 
Broombenzol. 
- 16° 
en + 25° 
2,79 
— 17,°5 
en -f 125,°5 
2,38 
25 
en 50 
2,42 
125,5 
en 153 
2,53 
50 
en 122 
2,60 
ineta-Dichloorbensol. 
para-Fluoorbroombenzol. 
- 22° 
en 0° 
2,79 
— 21° 
en 0° 
2,41 
0 
en 25 
2,23 
0 
en 45 
2,09 
25 
en 91 
2,11 
45 
en 117 
1.97 
91 
en 1 17 
1,88 
117 
en 150 
2,49 
117 
en 136 
1,64 
136 
en 160 
1,51 
meta-Fluoortoluol. 
para-Chloortoluol. 
_ 71 0 
en — 20°, 5 
2,85 
25° 
en 45° 
2,33 
— 20,5 
en 0 
2,49 
45 
en 71 
2,23 
0 
en 25,4 
2,38 
71 
en 116 
1,97 
25,4 
en 45,3 
1,99 
116 
en 160 
1,49 
45,3 
en 84,9 
1,85 
Vooral de laatste vier voorbee 
ilden toonen weder zeer duidelijk, 
dat de grootheid 
öfX 
dt 
niet als eeiie konstante mag worden beschouwd, 
doch dat zij zelve weer eene fmiktie van de temperatuur is ; in de meeste 
gevallen op zóódanige wijze, dat zij met stijgende temperatuur afneemt. 
Hij chloor-^ en broomhenzol is echter blijkbaar juist het omge- 
keerde ’t geval. Evenzoo behooren l)nizol^ to/iiol, p-xylol^ en mesity- 
leen tot de eerste groep van stotfen, terwijl het met ’t mesitvleen 
isomere pseudociwi'jl juist een toenemen van ^ met stijgende tempe- 
ratuur verraadt. De afwijkingen van het lineaire verloop zijn zóó 
aanzienlijk, en meestal zóó systematisch, dat zij aan waar.nemings- 
fouten niet geweten kunnen worden, en dus de veranderlijkheid van 
^ met de temperatuur, als een essentieel feit moet worden aanvaard. 
dt 
Groningen^ Juni 1914. 
A norgan iscli Cli em isch 
Laboratorium der Rijks-L niversiteit. 
