419 
kan echter na het zoo straks gezegde geenszins als zoo heel zeker 
gelden, of deze wijze van bepaling van den associatie-graad inderdaad 
als eene stap in de goede richting te beschouwen is. Immers onder 
de stoffen der groep A zijn de meeste juist diegene, wier p-Z-krommen 
tot de types 1 of 3 belmoren ; het type 3 is dan in zooverre nog 
meer in overeenstemming met de theorie, als hier tenminste de 
mogelijkheid bestaat, dat de ki-omme bij de kritische temperatuur 
inderdaad asymptotisch tot de <-as nadert. Als het nu echter juist 
öp 
ware, dat een kleiner worden van de waarde — op een grooter wor- 
denden graad van associatie wees, dan is het moeilijk in te zien, 
waarom nu juist vele vloeistoffen p-i-krommen van het type 3 ver- 
öp 
toonen ; immers uit het geleidelijk kleiner worden van — met 
stijgende temperatuur in deze gevallen, zou men moeten besluiten, 
dat de associatie der vloeistof met stijgende temperatuur bij het 
meerendeel der onderzochte stoffen toeneemt. Daar nu verreweg de 
meeste dissociatie’s met warmte-opname gepaard gaan, is deze ver- 
onderstelling toch zeker al heel moeilijk met de wetten van het 
bewegelijk evenwicht te rijmen. Bij de bij hoogere temperaturen 
sterker gedissocieerde vloeistoffen ware in tegendeel juist het verloop 
van type 1 te verwachten ; het tvaie?- is bijv. zulk eene vloeistof, 
die eene gradueele dissociatie van komplexere molekulen in enkel- 
voudigere bij stijgende temperatuur vertoont, en de p-/-kromme heeft 
hier ook inderdaad het type 1. 
Evenzoo vonden wij bij enkele organische vloeistoffen {Omalzure 
Diaetlujlester ; Profrylacetylazijnzure Aetkylester ; Cyaanazijnziire Pro- 
pylester-, Cyaanazijnzure Isobatylester ; ortho-Toliiïdine ■, Resorcine ■, 
Alonomethyhiether ; Hydrochinon Diniethylaethev ; a-Camplioleenzuur ; 
enz.), waarvan kon bewezen worden, dat zij bij hoogere temperatuur 
eene langzame ontleding of dissociatie ondergaan, eveneens zulk een 
snel toenemen van ^ , zoodra men de temperatuur van beginnende 
ontleding overschrijdt. Daartegenover staat een geval als dat van het 
peratuur eigenlijk «A zou moeten zijn, in praxi echter ca. 1,23 blijkt te bedragen, - 
in vele gevallen goed de temperatuurafhankelijkheid van % kunnen weergeven. Enz. 
dp 
1) Uit Eötvös’ waarnemingen is reeds duidelijk te zien, dat — bij hel water 
met de temperatuur toeneemt \ tusschen 3= G. en 40° C. vindt hij: 1,59; tusschen 
40° G. en 100° G. ; 1,80; tusschen 100° G. en 150° G. : 2,28; tusschen 150 en 
210° G. : 2 27. 
