420 
azymuur, bij welke stof eene gradueele depoljmerisatie bij stijgende 
temperatuur boven allen twijtcl verheven is, en waarbij tóch de 
Öfi 
waarde van ~ binnen zeer wijde temperatuurgrenzen konstant blijft ’). 
Een en ander doet het m. i. hoogst twijfelachtig schijnen, of de ver- 
grooting of verkleining van wel mag geacht wórden in direJd 
verband te staan met den associatic-graad der vloeistof. 
§ 3. De veranderingen van — moeten wel in de eerste plaats samen- 
hangen met de afhankelijkheid van de specifieke warmte c der vloei- 
stof, in verband met de grootte van het begrenzingsvlak der vloeistof. 
In ’t algemeen toch is : ^ = en dus / alleen dan eene 
lineaire funktie van T, wanneer c oiiafhankelijk is van S. Uit onze 
metingen moet echter zonder twijfel het besluit getrokken worden 
d^X . 
dat in ’t algemeen — niet gelijk is aan nul, en dus ook c eene 
funktie van S is. Dit feit bewijst tevens, dat de specifieke warmte 
der oppervlakte-laag eene andere moet zijn, dan van de rest der 
vloeistof, en dat dus de oppervlakte-energie niet geheel van potentieele, 
maar ten deele ook van kinetische natuur moet geacht worden. Hoe 
die nu echter met den toestand van voortschrijdende polymerisatie 
of depoljmerisatie der vloeistof zal veranderen, kan van te voren 
moeilijk gezegd worden; en hetzelfde geldt m.m. ook van de afhan- 
kelijkheid van [I met de temperatuur. 
Tevens is t niet overbodig, om hier nog eens te wijzen op de 
omstandigheid, dat men uit de zeer kleine waarden van — bij de gesmol- 
ten zouten, en ondanks het feit, dat de p-^-krommen in deze gevallen 
veel beter tot het type 2 schijnen te naderen, — toch niet tot een 
hoogen associatie-graad dezer zouten mag besluiten. =) Want de ge* 
heele redeneering van Eötvös gaat hier, waar men a priori toch 
niet kan aan nemen, dat de wet der korrespondeerende toestanden 
toepasselijk is, niet zoo maar zonder meer op. Het is juist de vraag 
óf men op grond van nog bijeen te brengen experimenteel materiaal, 
1) Ook dit feit kan men reeds uit Eötvös’ bepalingen afleiden : tusschen 21° en 
107° C. is de temperatuurkoëfficient van 1,32; tu.sschen 107° en IGOoG. even- 
eens: 1,32; tusschen 160° en 230° G. : 1,38. 
2) Vergel. daartegenover de betr. opvattingen van Walden, Buil. Acad. St. Peters- 
bourg, loco cit. 
