435 
de 'plaatjes uk deze kristallen gesneden, het RöNTGENc.^/ra^n telkens 
slechts volgens één enkel vertikaal vlak symmetrisch is, en dat 
ook bij deze mineralen de twee-tallige symmetrle-assen loodrecht 
op jlOOï en |010| geheel ontbreken. In verband met de bij den 
eersten cordiëriet verkregene resultaten, is wel geen andere inter- 
pretatie meer mogelijk, dan dat het gemis der beide horizontale 
twee-tallige si/nwietrie-asseii en van het horizontale sy mmetrie-vlak, 
inderdaad voor de molekulaire struktuur van dit silikaat typisch 
is. Op grond van OJize oJiderzoekingen komen wij dus tot het 
resultaat, dat de cordiëriet een hemimorf mineraal is; hij behoort 
tot de Ihombisch-pyramidale (rhombisch-hemimorfe) klasse van het 
rhombische stelsel, evenals het kiezelzinkerts, de struviet, enz. De 
drielingsvergroeiingen van den cordiëriet moeten dus inderdaad als 
p^&nMexacfonale, en niet als pseudo-^ri^07ia/g mimetische vormen 
worden beschouwd. Aangezien de in het rhombische stelsel mogehjke 
BiiAVAis’sche puntnetten, alle vertikale en horizontale symmetrie- 
vlakken bezitten, zoo kan aan de molekulaire struktuur van den 
cordiëriet onmogelijk zulk een Bhavais’scIi net zonder meer beant- 
woorden. Anderzijds wijst de pseudo-hexagonale symmetrie van het 
mineraal, en zijne prismatische tweelingsvormingen, toch wel sterk 
op eene struktuur, aan welke het rechthoekige prisma met ruit- 
vormige basis, waarvan de hoeken slechts weinig (ongeveer 25') van 
60° resp. 120° afwijken, ten grondslag ligt. Eene keuze tusschen 
de aldus te verwachten gevallen is ternauwernood mogelijk te noe- 
men : volgens SCHOENFIAES’ afleiding loch zouden er niet minder dan 
22 van zulke groepeeringen mogelijk zijn, welke aan de hemimorfie 
van het rhombische systeem beantwoorden. (Schoenflies’ Krystall- 
systeme und Krystallstructur (1891) pag. 433). 
§ 5 Eene tweede merkwaardigheid van de verkregene radio- 
grammen is deze, dat ondanks hunne overeenstemming in symmetrie, 
er toch aanzienliike verschillen in de verdeeliug der buigmgsvlekken 
voor den dag treden bij de overeenkomstige kristal-plaatjes, uit 
individuen van verschillende vindplaatsen gesneden. Zelts eene opper- 
vlakkige vergelijking der figuren 3, 6 en 8 van plaat eenerz.jds 
en van fig. 4, 7 en 9 anderzijds, doet de groote verschillen tei stond 
aan het licht treden en zulks, niettegenstaande het feit, dat het op- 
tische onderzoek qeene merkbare verschillen vermag voor den dag te 
brengen. Ongetwijfeld bezitten alle overeenkomstige beelden gemeen- 
schappelijke vlekken ; maar ook zijn er in elk beeld nieuwe, teiwg 
zelfs bij aanwezigheid van overigens homologe yevïen in te 
verschillende beelden, hunne relatieve intensiteiten zoo verschillend 
