439 
1877 door Mallard, die de bjpotliese stelde, dat de kristallen van 
den apopliylliet polysynthetische laniellairvergroeiingen van onderling 
loodrecht gekruiste inonokliene inolekuulgroepeeringen zonden zijn, 
die in hare afmetingen weinig van eene telragonale strnktnur zonden 
verschillen; en die van C. Klein e. a., welke de optische anomalieën 
als door inwendige spanningen te voorschijn geroepen beschouwde, 
die op hunne beurt weder veroorzaakt zouden zijn door isomorfe 
menging van optisch-positieve en negatieve materie '). De onder- 
stelling van deze positieve en negatieve apophylliet-substantie wordt 
door het experiment in enkele gevallen bevestigd, en moet tevens 
dienen ter verklaring der uiterst zwakke dubbelbreking en der 
leukocykliet-, en verschijnselen. Wij zullen in het vol- 
gende aantonnen, dat, daargelaten of deze laatste verschijnselen zich 
inderdaad door de vergroeiing of menging van optisch positieve en 
optisch negatieve substantie moeten laten verklaren, in elk geval 
door de RöNTOENogram men methode de strijd tusschen beide opvat- 
tingen ontegenzeggelijk ten gunste van Malt-ard’s hypothese is beslist. 
§ 8. De door ons gebruikte Amerikaansche apophyllieten waren 
alle doorschijnend, en paarlemoerachtig van uiterlijk; ze vertoonen 
eene laagsgewpze struktuur naar jOOIj, waarlangs ook de richting 
van zeer volkomen splijtbaarheid is gelegen. Alle deze apophyllieten 
blijken in konvergent gepolariseerd licht, zonder uitzondering optisch.- 
tweenssig te zijn, met positief karakter der dubbelbreking. 
De schijnbare asseidioek is slechts klein, met Q<jv. Met behulp 
van een gipsplaatje met rood Ie orde, ziet men, dat tallooze blauw 
resp. oranjegekleurde rechthoekige, zeer kleine veldjes als een mozaïek 
langs en naast elkaar heengelegen zijn ; het plaatje schijnt als uit 
een onnoemelijk aantal onderling loodrecht kruisende lamel letjes te 
zijn opgebouwd, die blijkbaar in op zeer onregelmatige wijze ver- 
deelde aantallen plaatselijk opeengestapeld zijn. 
Hoe dit ook zij : de genoemde preparaten leverden bij doorstraling, 
loodrecht op {001 1, de RöNTGENbeelden, die op plaat II, in de figuren 
11, 12, J3a en 14 zijn afgebeeld. Typisch voor al deze radiogrammen 
nu is, dat zij als eenig symmetrie-element het enkele spieg„elvlak ver- 
toonen, hetwelk in de gereproduceerde figuren vertikaal is geplaatst, 
en dat, zooals ons later is gebleken, beantwoordt aan eene richting, 
welke loodrecht staat op het optische assenvlak der twee-assige 
De optische verschijnselen in de basische sectoren der optisch-positieve apo- 
phylliet-kristallen zijn, volgens Klocke, analoog aan die, welke door spanningen 
parallel aan de ribben (001); (110) werkende, in de oorspronkelijk éénassige stof 
zouden worden teweeggebracht. 
29 * 
