442 
Ie bestaan, waarvan twee o\ erstaande blauw, de beide andere oranje 
gekleurd werden. li,lk dier velden is optisch twee-assig, positief ; 
het assenvlak slaat in elk veld loodrecht op de corresp. begrenzings- 
ribbe |110| : {001 j. De vier quadranten worden in het midden van 
het plaatje begrensd volgens lijnen, welke met de poolribben der 
schijnbare tetragonale pyramide overeenkomen ; voorts is in elk veld 
de richting parallel aan de corresp. ribbe {llOj : jOOlj die van 
kleinere optische elasticiteit. 
Het plaatje, evenwijdig aan |100| geslepen, vertoonde bij zeer 
sterke vergrootiug, en met behulp van een gipsplaatje rood 'ie orde, 
eene uiterst fijne laniellaire struktuur : de- lamellen zijn evenwijdig 
aan de pyramidenvlakken van den schijnbaar tetragonalen begrenzings- 
vorm opgestapeld, terwijl ook hier lokaal grootere of kleinere velden 
te vinden zijn, in welke de optische orienteering verschillend, en 
wel in twee onderling loodi'echte richtingen plaats grijpt. 
Van deze plaatjes werden nu op de gebruikelijke wijze de 
RöNTGKN-beelden opgenomen : tig. 15a op plaat II is het beeld, ver- 
kregen bij doorstraling van het plaatje, parallel {001} gesneden en 
wel in het centrum, waar dus de vier sektoren aaneensluiten; tig. 16 
is verkregen bij doorstraling van één enkel veld, en tig. 15^ is het 
beeld van het RöNTGENogram, beantwoordend aan eene doorstraling van 
het plaatje, dat parallel aan {100} gesneden was. Het blijkt nu, dat of- 
schoon fig. 5a al zeer veel dichter tot eene met tetragonale symmetrie is 
genaderd, daarin toch nog duidelijk de loodrecht geki-uiste deeltiguren der 
foto’s 11 — 14 zijn te herkennen, doch zonder de vijf bovengenoemde 
intensieve vlekken nabij ’t centrum ; en fig. lob vertoont eene 
symmetrie naar twee onderling loodrechte symmetrievlakken, en 
eene twee-tallige as. Bij fig. 16 zou men nog aan deze toenadering 
tot tetragonale symmetrie kunnen twijfelen ; zij schijnt echter wel 
aanwezig te zijn, en veroorlooft, b.v. door direkte vergelijking met 
fig. 14, te erkennen, dat in de radiogrammen van den /aWawt/schen 
apophylliet on tegen zeggelijk vele elementen der monokliene Ameri- 
kaansche strukturen voorhanden zijn. Uit een en ander moet wel 
volgen, dat alleen daarom het beeld bij het lJslands,c\\& mineraal 
zooveel méér nabij dat van een waar tetragonaal kristal komt, 
omdat de doorkruising der monokliene lamellen hier zooveel fijner 
en regelmatiger geschied is, dan bij de Amerikaansche soorten ; en 
daarmede hangt dus ook ongetwijfeld het feit samen, dat het /J^/ant/- 
sche kristal zooveel helderder en binnen grootere velden homogener 
is, dan de troebel uitziende, grof-schubachtige Amerikaansche apo- 
phyllieten. 
Tenslotte moge ook hier weder de aandacht gevestigd worden 
