443 
op het feit, dat de beelden der apophyllieten van verschillende vind- 
plaatsen, hoewel in symmetrie gelijk, toch in hnnne tijnere trekken 
verschillend zijn, terwijl toch bij alle onze preparaten geene merk- 
bare verschillen in optische eigenschappen konden gekonstateerd 
worden, en de hardheidsgraad en doorstralingsdimr in alle gevallen 
dezelfde waren. 
§ 10. Naar onze meening hebben deze onderzoekingen op ondub- 
belzinnige wijze tusschen de bovengenoemde twee verklaringswijzen 
voor de optische anomalieën van den apophylliet, ten gunste van 
Mallard’s hypothese beslist : niet de tetragonale molekuulstruktuur, 
later door innerlijke spanningen gestoord, is de primaire toestand van het 
mineraal ; maar deze beantwoordt juist aan eene oorspronkelijke 
monokliene molekuul-ophooping, welke uiterst dicht bij eene tetragonale 
komt en welke nu tot de waargenomene pseudotetragonale begren- 
zingsvormen voert, doordat twee der monokliene groepeeringen elkaar 
door polysynthetische lamellairvergroeiingen volgens twee elkaar onder 
90 ° kruisende richtingen, op min of meer volkomen wijze doordringen. 
NASCHRIFT. 
Tenslotte nemen wij deze gelegenheid te baat, om, verwijzende 
Boraciet bij 300°. 
