460 
Vervolgens kunnen we, terwijl . . . onveranderd blijven, de 
magnetische inductie van nul op de eindwaarde brengen; daarbij 
zal de vrije energie toenemen met Hierdoor is dan de eind- 
toestand bereikt, waarbij de vrije energie zal bedragen 
„ — 
Volgens (7) zal nu zijn ^ ^ 
A .)/ W= t d 03 ) .dr ^9^ 
3 . Komen ive llians lenig op het boven beschouwde geval, waarbij 
twee eleelroden van heteelfde metival geplaatst zijn in de verdunde 
oplossing van een zout van dit metaal. De concentratie der oplossing 
Itan op verscliillende plaatsen verscliillend zijn. We denken ons de 
eten gesloten door middel van een draad, die beide electroden 
verbindt. Laat de eene electrode zich in een magnetisch veld be- 
vinden, tengevolge waarvan ze gemagnetiseerd is. We denken ons 
het inagnetisch veld opgewekt door een eleciromagneet, waarvan 
de geleidingsdraden geen weerstand bezitten. 
In den tweeden stroomkring, waarin de eleciroijt zich bevindt 
enken we ons 111 den sliiitdraad eene electromolorische kracht —.É 
aangebradil, die evenwicht maakt met de eventueel tengevolge van 
de aanwezigheid van liet magnetisch veld bestaande electromotorische 
kracht it; we zullen dien zin van .omloop, die binnen den electrolyt 
naar de gemagnetiseerde electrode toe gericht is, als positief aan- 
nenien. Ook van dezen tweeden stroomkring zullen we aannemen 
dat de weerstand nul bedraagt. 
Dit geheele stelsel zullen we eene oneindig kleine variatie doen 
ondergaan Laat deze variatie bestaan in den doorgang van eene 
oneindig kleine hoeveelheid electriciteit door de tweede sfroora- 
ieten, en wel in dien zin, die binnen den electrolyt naar de ge- 
magnetiseerde electrode toe gericht is. We zullen verder aannemen 
dat bij deze variatie de magnetische inductie in alle punten van het 
systeem onveranderd blijft. Verder nemen we aan, dat het oppervlak 
da den tweeden stroomkring begrenst, niet van stand verandert. 
n de eerste plaats zullen we den arbeid der uitwendige krachten 
beschouwen. Deze krachten bestaan uit: V. de electromotorische 
klachten in de eerste slroomketen (die van den electromagneet) • 
2 . de electromotorische kracht i„ de tweede stroomketen • 
d . den uitwendigen druk p. Aangezien we ondersteld hebben, dat 
^jn alle punten van het systeem onveranderd blijft, zal de waarde 
ƒ 
S zV • d(7 
