463 
verschijnselen zouden kunnen veroorzaken ; veitlerop zullen we deze 
quaestie nader beschouwen. Wegens do kleinheid van het beschouwde 
volume mogen we aannemen, dat de waarde van B overal l)innen 
dit volume dezelMe is. Stellen we = 1 + 4 t waarin de 
susceptibiliteit per eenheid van volume, als eene kleine grootheid 
is te beschouwen, dan komt er tennaastejdnj 
_ "ë 
0 
als de susceptibiliteit aan de kathode voorstelt. Nemen we voor 
het ijzer p als zeer groot aan, zoodat — t. o. v. de eenheid te ver- 
waarloozen is, en vervangen we B door i/, de absolute waarde van 
de veldsterkte in lucht aan de kathode, dan komt er 
a.e — 
d,(A4l/^)z=r — — .... (15) 
d.k^.e 2 
Ook kunnen we in plaats van (13) schrijven, wanneer we de 
betrekking bezigen 
waarin £ de absolute waarde van de magneetiseering is, 
ë 
V)= ■ (16) 
0 
Ven'olgens moeten we de concentratieveranderingen in de ver- 
schillende volnmeëlementen van den electrolyt in rekening brengen. 
Voeren we de concentratie c in als het aantal grammoleculen der 
opgeloste stof per eenheid van massa der oplossing, dan wordt deze 
door den doorgang der electriciteitshoeveelheid e gewijzigd. Is de 
dichtheid van den electrolyt o, dan zal de variatie der dichtheid 
van een volume o> bedragen, wanneer dit volume onveranderd blijft, 
= - (17) 
iO 
waarin dr door (11) cn (12) gegeven is. Met behulp hiervan vinden 
we gemakkelijk voor de concentratieverandering 
1 — mc 
do = «tr (18) 
m.oj.o 
Nu geldt zeer tennaastenbij voor verdunde oplossingen 
(19) 
waarin x de z.g. absolute specifieke susceptibiliteit per volumeëenheid 
