We zien derhalve, dat deze variatie verwaarloosd mag worden t. o. V. 
de overige variaties der vrije energie, die van de orde § zijn. 
5. Thans zullen we nog nagaan, welke de evenwichtsconcentratie in 
het magnetisch veld zal zijn, d. w. z. die concentratie, die ten slotte 
zal bestaan, nadat tusschen de verschillende volumeëlementen de 
diffusie werkzaam is geweest. Daartoe beschouwen we eene oneindig 
kleine variatie van de totale vrije energie ¥" van het systeem. Deze 
kiezen we zoodanig, dat alle deelen van het systeem, met uitzon- 
dering van de oplossing, ongevariëerd blijven ; bovendien laten we 
de magnetische inductie O) ongevariëerd. We kunnen ons dus be- 
perken tot de variatie van de vrije energie der oplossing in 
den magnerischen toestand. Voor deze vrije energie geldt de uit- 
drukking volgens (8) en (9) 
^ d':öjdT, 
wanneer we voor ip de uitdrukking (23) bezigen. 
Aangezien de susceptibiliteit als klein is te beschouwen, kunnen 
we hiervoor zetten 
Ï'.=j[p.,p4 
Y (1 
dx . . 
. (27) 
We zullen nu de variatie laten bestaan in eene verandering van 
de concentratie, gepaard gaande met eene verandering van het 
specifiek volume; daarbij laten we het volume van ieder volume- 
element ongevariëerd, zoodat de uitwendige arbeid gelijk nul is 
Het verband tusschen concentratie- en vol urne variatie verkrijgen we 
door uit (17) en (18) öv te elimineeren, waardoor er komt 
. . 1 — mc 
öc = ÓQ _ / 28 ) 
mq ^ > 
üit (27) verkrijgen we nu, wanneer we in ’t oog houden, dat B 
onveranderd blijft, 
=J Q ■ dip+ip .dq~2ji ffxj dr. 
Onder gebruikmaking van (19), (21) en (28) verkrijgen we hieruit, 
wanneer we de stelling van de vrije energie toepassen 
rVv . , 1— mc öip n 
J U “ 
Verder bestaat de betrekking 
de totale massa, waaruit volgt 
