472 
§ 2. Stelt men 
ich 
(fi) = ft /4) 
n ^ ' 
dan is ft de reëele brekingsindex, en h de absorptie-index. De betee- 
kenis van dezen laatsten is, dat bij voortplanting over een afstand ö 
de intensiteit van een lichtbundel in reden van 1 tot 
(5) 
afneemt. 
Uit (3) kunnen voor elke frequentie n van den lichtbundel ft en 
h bepaald worden. 
Liggen de waarden die n, voor de verschillende electronengroepen 
heeft, ver genoeg uiteen, dan zijn er een aantal van elkaar gescheiden 
absorptiemaxima ; men kan dan de verschijnselen die zich bij een 
daarvan voordoen met voldoende benadering behandelen door te 
doen alsof er slechts één groep van deeltjes was. 
Uit de betrekking 
(ft)^ — 1 -j- 
Ne-^ 
( 6 ) 
waarin (3) dan overgaat, vindt men de volgende waarden voor het 
geval w = d. w. z. voor het maximum der absorptie; ter be- 
korting is 
iVe" 
(7; 
gesteld. 
(t*o) — f I (X^ 
^ 9 - 0 ^ = 1^1 + 1 ) 

2-^=[/l + _ 1 . 
«„■ 
Uit de laatste vergelijking blijkt dat h, des te grooter waarde 
heeft, naarmate de weerstandscoëfficient g kleiner is; geringe weer- 
standen geven tot een sterke maximale absorptie aanleiding. Wij 
kunnen, wat dit punt betreft, twee uiterste gevallen onderscheiden; 
nl. dat « veel grooter en dat « aanmerkelijk kleiner dan de eenheid 
is. In het eei-ste geval is bij benadering 
en in het tweede 
Schrijven 
c/ifl 
^0 
ia 
( 8 ) 
wij A, voor de golflengte in den aether, die aan n, be- 
