475 
das voor den coëfficiënt g in de voorgaande formules de waarde 
( 11 ) 
invoeren. Substitueert men dit, tevens n door n, vervangende, in (7), 
dan vindt men 
a = = 
Nu stelt bet aantal trillende electronen in een ,, kubieke 
eolllengte” vooi, welk getal in vele gevallen zeer groot zal zijn. 
Dan is ook n zeer groot, en zon men dus voor den lichtbundel van 
de frequentie n, lot een veizwakking besluiten, die reeds op een 
afsland van één golilengte aanmerkelijk is. Men vindt nl. voor den 
exponent in (9) 
_ ( 12 ) 
Hierbij valt op Ie merken’ dat de verzwakking waarvan nn sprake 
is niet aan eigenlijke „absorptie”, d. w. z. aan omzetting der liclit- 
tr’illingen in onregelmatige warmtebeweging, maar alleen aan de 
verstrooiing” waartoe de uitstraling der trillende electronen aanleiding 
geeft, te wijten is. Men zou dan ook h in dit geval „extmctie-index 
kunnen noemen. 
Uit de waarde van volgt nu dat, zoo alleen de stralingsweei- 
stand in het spel was, de donkere lijn in het spectrum zeer smal 
^'’BeMten wij de halve breedte, door een frequentie-verschil aan- 
gegevmi, met behulp van (10), dan vinden wij voor de geheele breedte, 
nitgedrukt als een golflengte-verschil 
inn^ 
Van het bedrag hiervan krijgt men een aanscliouwelijlce voor- 
stelling als men voor de (electroniagnetische) massa van heteleclion 
de waarde 
invoert, waarin den straal van het electron voorstelt. Men vindt dan 
AA = 2jt sB. ^ 
Nu is 
= 1,25 . 10-13 cm, 
en dus wordt, als men 6- = 10 stelt, ^ 
AA = 1 2.10— era z= 0,0012 A E., ..•••() 
wat inderdaad een zeer geringe breedte zou zijn. 
