488 
het magnetisch moment van ons klosje, zonder dat daarin eeft 
electroraotorisehe kracht werkt, komt overeen met wat afgeleid werd 
op grond van de voorstelling, dat in het klosje een stroom loopt 
van het berekend bedrag en die met den tijd afneemt volgens den 
berekenden relaxatietijd. Intusschen was een afdoend bewijs, dat 
het magnetisch moment van het klosje werkelijk door een stroom 
wordt voortgebracht zeer gewenscht. Immers dan kan omgekeerd 
aan het voortbestaan van het moment het bewijs ontleend worden, 
dat de relaxatietijd van dien stroom zeer groot is, en kan voor 
den microrestweerstand van den geleider waarin deze stroom loopt 
oj) grond van de waarnemingen omtrent den relaxatietijd eene waarde 
of anders eene bovenste grens worden aangegeven. 
Het bedoelde bewijs verkreeg ik op de volgende wijze. 
^ Ter weerszijden van de plaats waar de beide 
einden der windingen van het klosje aan 
elkaar gesmolten zijn en dicht daarbij worden 
twee geleiddraden b, h bevestigd (zie fig. 2 en 1), 
die naar een balistischen galvanometer loopen. 
Tusschen deze twee aanhechtingsplaatsen kan 
de stroomketen onder helium doorgesneden 
worden, door het optrekken aan een, door een 
aan het benedeneinde glazen buis loopenden, 
draad, (met behulp van een boven aan den 
toestel (zie tig. 1) aangebracht caoutchouc trek- 
buisje) van een aan de binnenzijde van een 
meskant voorzien bronzen oogje bij m (zie 
fig. 3 en 1, welke de proeven van § 9 en §11 
evenals fig. 2 vereenigt). Het klosje werd in het 
veld van 200 gauss met helium verdampend 
onder gered uceei-den druk tot 2°.4 K. afgekoeld. 
De stroom werd weder opgewekt met behulp 
van inductie door het veld te verwijderen. 
Toen het kompasje met de compensatieklosjes 
als vroeger naast den cryostaat was ingesteld 
werd een moment overeenkomende met een 
Fig. Fig, stroom van 0,36 amp. waargenomen, er werd 
een uur na het ontstaan van den stroom 
1 . 
2 . 
Men verschaft zich in een magnetisch veld suprageleidende stroombanen, welke 
stroomloos zijn. Worden deze buiten het veld gebracht, dan vertonnen zij een lang 
aanhoudenden stroom. Zij bootsen buiten het veld permanente magneten na. Men 
moet echter niet uit het oog verliezen, dat deze nabootsing in zooverre gebrekkig is, 
dat wanne.r de banen in het veld teruggebracht worden, zij weder stroomloos worden. 
