490 
Pbxii gevonden, doch kleiner. De hoofdstroom was 0.5 en de rest- 
stroom 0,020 Amp. Het wordt, wanneer men deze getallen vergelijkt 
met het met Phxii gevondene, waarschijnlijk, dat er inderdaad in de 
laatste eenige nevensluiting is, doch er wordt ook, behalve door deze 
kort gesloten windingen, verder een moment door het lood uitgeoefend. 
Het schijnt nu wel, dat men voorloopig kan volstaan met deze 
op rekening van kringstroo nipjes in het lood van den draad toe te 
sclnijven, die mogelijk worden doordat de draad zijdelingsche 
afmeting heeft. Men heeft bij den draad eene binnenzijde, die naar 
de as van de rol gekeerd is, en eene buitenzijde te onderscheiden. 
In den draad ontstaat, wanneer de keten geopend is toch een stroom, 
waarin de electriciteit, langs de buitenzijde van den niet in zichzelf 
gesloten draad de geheele lengte der windingen aflegt, om aan 
het eene einde van den draad om te keeren en langs de binnenzijde 
naar het andere einde terug te keeren. Bij inductie in den gesloten 
keten wordt deze stroom gesuperponeerd op de gemiddelde elec- 
trische beweging in den rondloopenden kring, zoodat in den draad 
een sterkere stroom aan de buitenzijde en een zwakkere aan de 
binnenzijde stroomt. Zendt men met behulp van een element een 
stroom in den draad, zoo treedt hetzelfde verschijnsel op door de 
werking van het eigen veld. Wij hebben hier te doen met persistee- 
rende stroomen van Foücault. ') 
^ 11. Suprageleidende stroomslidters. Bij de tot nu toe beschreven 
proeven werd de suprageleidende sluiting van den op suprageleidings- 
vermogen getoetsten geleider verkregen door de beide einden samen 
te smelten. Nu door deze proeven was vastgesteld, dat in een over 
zijn geheele lengte suprageleidenden stroomkring een daarin opgewekte 
stroom zonder electromotorische kracht blijft voortbestaan, kon worden 
onderzocht in hoeverre een in een overigens suprageleidenden stroom- 
kiing incelaschte stroomsluiter, met de maat van geleidbaarheid der 
suprageleiders gemeten, zonder weerstand mocht worden geacht. 
A.anleiding tot dit onderzoek was in de eerste plaats een door collega 
Küknen geopperde \’raag of niet de stroom waarvan de relaxatietijd 
bestudeerd zou worden in het klosje door kortsluiting kan worden 
verkregen. 
Ik meende toeii nog, dat overgangsweerstand bij een onder vloei- 
baar helium te hanteeren stroomsluiter bezwaarlijk klein genoeg voor 
dit doel zou zijn te maken. De overgangsweerstand van een bij 
gewone temperatuur zorgvuldig behandeld stopcontact is toch allicht 
b Verscheidene der bekende proeven met wisselstroomen van Elihu Thomson 
zullen ook verricht kunnen worden met gelijkgerichte stroomen en suprageleidende 
proefvoorwerpen. 
