491 
0,0001 Si, en dit is altijd nog 100.000 C.G.S. terwijl de niicro- 
restweersland van dit klosje zelf slechts 37 C.G.S. is. Het is echter 
gebleken, dat overgangs weerstanden als de bedoelde bij lage tempe- 
ratuur zeer klein kunnen worden. Gp elkaar drukken, en niet eens 
met kraclit, van twee stukjes lood bleek daarvoor voldoende. De ge- 
bezigde inrichting is in tig. 2 atgebeeld. Het met drie naar boven gerichte 
kegeltjes voorziene lood[)laaije p, met het klosje verbonden door 
tusschenkomst van een als veertje werkend spiraalvormig deel van 
den looddraad, wordt aan een stangetje (over een deel van zijn lengte 
van hout), terwijl de kracht nauwkeurig geregeld kan worden met 
behulp van een veertje (zie boveneinde in tig. 1), door opschroeven 
van het stangetje tegen het blokje <i gedrukt, dat aan de glazen buis 
gesoldeerd is, door welke de trekstang werkt. Deze laatste is voor- 
ztien van zijdelingsche openingen om de door resonanceverschijnselen 
zeer versterkte warmteconvectie te \oorkomen, die opti-cedt in van 
boven gesloten buizen, waarvan het benedeneinde zich op zeer lage 
temperatuur bevindt, en die tot overmatig snelle verdamping van het 
helium zou voeren. 
Met behulp van die eenvoudige stroomsluiting werd het mogelijk 
de proef als volgt in te richten. Aan de beide uiteinden van de windin- 
gen van het klosje zijn (tig. 1 en 2) twee draden verbonden. Met behulp 
van het eene paar ac kan een stroom door het klosje worden geleid. 
Het andere paar hb kan met een balistischen galvanometer verbonden 
worden. Buitendien zijn de twee einden verbonden met de twee deelen 
p en q van den suprageleidenden stroomsluiter. Men laat nu bij geopen- 
den stroomsleutel en bij geopenden galvanometerketen een stroom door 
het afgekoelde klosje gaan, in de nabijheid waarvan men het kom- 
pasje heeft opgesteld. Men sluit dan het klosje in zichzelf, hetgeen 
in de afwijking van het kompasje geen afwijking brengt. Men over- 
tuigt zich ^ioolang men wenscht er van, dat de afgevoerde stroom, 
die in gewone gevallen in een oogwenk uitgebluscht is, in den 
suprageleider onveranderd blijft voortloopen, en sluit den galvano- 
meterketen, hetgeen ook al weder in den stroom geen verandering 
brengt. Opent men daarop de stroomketen, zoo gaat dit gepaard 
met een uitslag van den balistischen galvanometer in wiens stroom- 
kring de stroom terstond wordt uilgebluscht, en met een terugvallen 
van de naald van het kompasje in den stand, die ook overgebleven 
zou zijn, wanneer men den stroom in het gesloten klosje door een 
magneetveld gelijk dat van den eigen stroom had opgewekt. Het voort- 
duren van de beweging in Maxwell’s mechanisme, wanneer dit een 
suprageleider tot drager heeft, wordt door deze proef even eenvoudig 
als duidelijk aangetoond. 
