493 
van collega Ehrenfest, dat men de eerste proef, die met het klosje 
genomen '"was, evengoed met de windingen „parallel” als, gelijk zij 
geschiedde, met de windingen in „series” kon verrichten. Bij bere- 
kening (schatteiiderwijze en overigens op dezelfde wijze als voor de 
klos van de vroegere proef te werk gaande) voor een looden ring van 
een binnenstraal 1,2 cm., van eene dikte 0,3 cm. en van eene breedte 
0,35 cm., en aannemende, dat de voor den dunnen looddraad gevonden 
di-empelvvaarde van stroomdichtheid ook voor den dikken ring geldt, 
kwam ik tot de overtuiging, dat zij zeer goed zou kunnen gelukken. 
Dit bleek dan ook het geval. De stroom van 320 ampère, die ni 
den ring opgewekt werd, bleef gedurende een half uur op 17„ 
constant, de ' stroomdichtheid 30 was bij deze proef dus niet veel 
kleiner dan zij bij een der proeven met het klosje van looddraad 
geweest is nl. 49.' Dit mag voorloopig beschouwd worden als eene 
bevestiging van de onderstelling, dat de drempelwaarde van stroom- 
sterkte voor een geleider in hoofdzaak eene drempelwaarde van 
stroomdichtheid voor de stof van den geleider is. 
Natuurkunde. — De Heer Kamerlingh Onnes biedt aan Med. 
N"142 6 . H. Kamerlingh Onnes en K. Hov ■. „Venkre proeven 
met vloeibaar hdium. N. Het ^jn^-effect en de weerstands- 
verandering in het magnetisch veld. X. Metingen betreffen, Ie 
cadmium, graphiet, gond, zilver, bismuth, lood, tin en nikkel 
bij waterstof- en heliumtcmperatnren. ^ 
§ 1. Methode. Deze was dezelfde als die gevolgd bij de metingep, 
dezer serie van H. Kamerlingh Onnes en Beckmann (Zie Med. NM20<| 
enz.) De liier gebezigde iiolalie is eveneens dezelfde. Wat het Hai.l- 
elfect betreft, word zoowel de methode, die bestaat in het melen 
van den nitslag door (lil eheet, als de coinpensalie-nielhotte gevolgd, 
.aangezien de Kaalste, al zal men er in 't algemeen de voorkeur aan- 
induAio - hl -gVslolen snpiagelohirrs op to — 
cte naboolsins óor diamagnelisoho polar, salie .oor de ^ ™ ,an d°erHe ) 
hebben of mij daarin te gaan verdiepen. Maar wel was het schri]ven van den Heei 
Taudin Ghabot de aanleiding voor mij om toen reeds tot de slotsom te komen 
dat men om door inductie lang aanhoudende stroomen buiten het magneetveld te 
veikbj;"n, een met de eigenaardigheid der suprageleiders rekenmg houdem^ 
kunstgreep moest toeoasssen. Als zoodanig vond ik toen, dat men tot de af koehn 
die den geleider suprageleideiid zal maken, eerst dan overgaat wanneer hij zich 
. eds ) h l ui oefenen .an de hiduclie heslen.de veld be.indl. Later ,s inij 
ri,^: r 
irs re:X-e :Xn' 
het veld verkregen kan worden. 
