531 
Plantkunde. — De Heer Bki.jerinck doet eene mededeeling : 
„Gammosls in de Amandel- en Ferzikamandelvrucht ab nor- 
niaal ontwikkelinysvevschiinseV ’ . 
Tot mi toe is algemeen aangenomen, dat de vorming van gom- 
kanalen l)ij de Amygdalaeeen steeds een pathologisch verschijnsel 
is. Het is mij gebleken dat die meening onjuist is, en datgmnmosis 
als normale levensuiting in de vruchten van den amandelboom 
(.1 /»//ƒ/ cuwimi/nb) en van den amandelperzik «mi/t/- 
dalo-perslca Düiiamkl Dumonceau) voorkomt. In tegenstelling van 
wat men verwachten zon is het verschijnsel des te duidelijker, naar- 
mate de boomen krachtiger en beter gevoed zijn ; bij exemplaren 
op zandgronden kan het eerst bij mikroskopisch onderzoek worden 
waargenomen. 
Het is gelukt de verschijnselen van de gnmmosis terug te l)rengen 
tot do werking van den wondprikkel. Het feit, dat het proces ook 
in den normalen ontwikkelingsgang der gezonde plant voorkomt, 
verdient derhalve de aandacht. 
Het geheele onderwerp is ook uit een pi-aktisch oogpunt niet 
zomler Iielang ; Alles wat op de go.mvorming bij de Amygdalaceen 
betrekking heeft, laat zich in hoofdzaak onveranderd toepassen op 
het ontstaan van de gommen in het algemeen, de gomharsen en de 
harsen, waaronder stolfen van groote medische en technische waarde. 
Daar het nu dooi- de studie van den invloed van het parasitisme 
mogelijk is geworden, gom, en zonder twijfel ook vele andere der ge- 
noemde lichamen, op rationeeler wijze voort te brengen dan dat tot 
1) In sommige Nederlamisclie kweekerijen wordt de perzikamandel eenvoudig 
,,amandell)Oom” genoemd. Inderdaad is het verschil gering en bestaat alleen daarin, 
dat de amandelvrucht vóór het openspringen van het epicarp indroogt en de 
hloemen vaak parig staan, terwijl de perzikamandel, zelfs hij het afvallen vleezig blijft 
en zich meestal uit een alleenstaande bloem vormt. Tusschen bladen, bloemen en 
takken zijn geen standvastige verschillen. 
Grenier et Godron (Flore de France T. 1, Pag. 512, 1S48) noemen den 
amandelperzik Amygdalus communis var, amygclalo-persiccL Tegenwoordig is 
ook de naam Amygdalm persicoides (Koch, Sbringe, ZabeiP in ge- 
bruik, bijv. in den hortus te Leiden. Voor de meening dat het een bastaard is, 
bestaat geen voldoende grond. De boom schijnt zaadvast te zijn (zie Meijer’s 
Conversationslexikon, Artikels „Mandei” Bd. 11, Pag. 853 cn „Pfirsich” Bd. 13, Pag. 
782, 1896) en identiek met de „English almond’ , waarvan Darwin een steen 
afbeeldt (Domestication, 2nd Ed., Vol. 1, Pag 858, 1875). De vrucht is vleezig en 
springt open ; de pit is eetbaar, niet bitter. Te Delft zijn sinds lang zaaiproeven 
in gang, maar onder ongunstige omstandigiieden. De wortel verdraagt de winter» 
temperatuur van den grond niet goed, daarom is oculeeren op pruim noodzakelijk. 
35 - 
