534 
centimeters lengte, die des te dunner en korter zijn naarmate zij 
verder van de wond zijn verwijderd. De kanalen zijn van elkander 
door de moeilijk vergommende mergstj-alen gesclieiden en vormen 
te zamen een soort van netwerk omdat de mergstralen in vertikale 
richting niet doorloopen. Het geheele net heeft de gedaante van een 
ellips (de ,,gomellips”), waarvan in het onderste, naar de basis van 
den tak gekeerde brandpunt de wond is gelegen. De wondprikkel 
breidt zich dus over het vlak dezer ellips uit, en blijkbaar het verst 
in de richting naar den top van den tak, minder ver naar de basis 
en terzijden. Men kan dus ook zeggen, dat de wondprikkel zich 
liet verste uitbreidt tegen den ,, neerdalenden”, de zeefbundels volgenden 
stroom van eiwit en koolhydraten in, of met den ,, opstijgenden”, 
het hout volgenden waterstroom mede. Blijkbaar ontstaan de gom- 
kanalen gemakkelijker in de beter gevoede cellen, die boven de 
wond liggen dan in de minder goed gevoede daar beneden. Dit 
wordt vooral duidelijk bij geringde takken. Indien men daarin cam- 
biumwonden maakt blijken de onmiddellijk boven den ring aange- 
brachte veel sterker te gommen dan die onmiddellijk daaronder. ') 
Onder gewone omstandigheden herstellen de takken, na eenvoudige 
mechanische verwonding zich vrij spoedig geheel en al, en het 
cambium buiten de gomkanalen begint dan weer naar binnen normaal 
secundair hout voort te tirengen, waardoor de gomkanalen later 
in het hout kunnen teruggevonden worden.^) Blijkbaar heeft de 
genezing plaats zoodra de wondprikkel ophoudt, en het is dus ook 
niet vreemd, dat wanneer deze door vergiften of door parasitisme 
voortduurt ook de gomvorming chronisch wordt. 
Parasitisme als oorzaak van f/uinmosis. 
Het juiste inzicht in de overeenkomst tusschen mechanische 
verwonding en parasitisme wordt verkregen door de waarneming van 
het feit, dat met sublimaat bedeelde wonden in perziktakken veel 
1) De natuur van de voortbewegende kracht van den ,, neerdalenden”, het 
voedsel overbrengenden sapstroom, die zich door de zeefbundels beweegt, is niet 
bekend. Het is daarom niet ónmogelijk dat, wanneer de gummosis, zooals waar- 
schijnlijk is, door een stoffelijke oorzaak, een zich door de weefsels verplaatsende 
lysine wordt veroorzaakt, deze lysine zich tegen den ,, neerdalenden stroom” in 
zou kunnen bewegen. Ik geloof echter, dat deze voortbeweging, dat is dus de 
uitbreiding van den wondprikkel, niet langs de zeefbundels maar langs de hout- 
bundels en hei jonge hout met den ,, opstijgenden waterstroom” geschiedt, 
~) Duidelijke gomkanalen in de secundaire schors heb ik, na de genezing der 
wonden, nooit bij mijn proeven gezien, m^aar in de natuur moeten zij, volgens de 
beschrijvingen, nu en dan voorkomen. 
