536 
kunstmatig zou kunnen worden nagemaakt, en ook wel niet op de- 
zelfde wijze door andere borende insekten zal worden voortgebracht. 
Veel algemeener en belangrijker dan GraphoUtha zijn de gotnvor- 
mende parasitische Fungi der Amygdalaceen, waarvan in ons land vijf 
soorten gevonden zijn. ') De krachtigste en meest verspreide is Cor- 
ijneum beijeruickii Oüdemans {Clasterosporium carpophilum Aderh.). 
Brengt men de reinkuituren daarvan in schorswonden van amandel, 
amandelperzik, perzik, kers, pruim, abrikoos, vogelkers, sleedoorn, 
virginische pruim, dan ontwikkelt dit organisme zich met merk- 
waardige snelheid en doet in de omgeving spoedig de schors af- 
sterveii, blijkbaar tengevolge van de afscheiding van een vergift. 
Rondom de gedoode cellen liggen dan weder de nekrobiotische, 
waarvan de wondprikkel uitgaat, die in het cambium dringt en in 
het jonge, daaruit ontstaande houtweefsel op de gewone wijze gom- 
kanalen doet ontstaan. Daarbij worden ook vele mjceliuradraden 
van den parasiet zelf gecj'tolyseerd en in gom veranderd. Dit laatste 
feit komt mij merkwaardig voor, en een krachtig bewijs voor de 
stoffelijke natuur van den wondprikkel. 
De parasiet infekteert niet verwonde takken moeielijk, maar het 
is gemakkelijk zelfs door zeer kleine verwondingen en kunstmatige 
infektie, als de wonden maar talrijk genoeg zijn, groote hoeveelheden 
gom te verkrijgen. Door deze omstandigheid wordt de vrees der 
boomkweekers voor het verwonden van de stammen en takken der 
steenvruchten verklaard. 
In de groene takken, vooral van den perzik, vormt zich in het 
verzwakte weefsel rondom de met Coryneum geinfekteerde wonden. 
1) Coryneum beyerinckii Oüdemans, Gytospora leucostoma Persoon, Monilia 
cinerea Bonorden, Monilia fructigena Bonorden en Botrytis cinerea Persoon 
(zie Bant, 1. c. pag. 88). Duitsche schrijvers noemen ook bakteriën als oorzaak ; 
ik heb die nooit aangetroffen. 
-) Beijerinck, Onderzoekingen over de besmettelijkheid der gomziekte bij planten. 
Versl. d. Akad. v. Wetensch. Amsterdam, 1888. — Gontagiosité de la maladie de 
gomme chez les plantes. Archives Néerlandaises, Ie Ser., T. 19, Pag. 1, 1886. — 
G. A. J. A. Oüdemans, Hedwigia, 1883, N^. 8. — Saccardo, Sylloge Fungorum, 
Vol. 3, Pag. 774, 1884. — Aderhold, IJeher Clasterosporium carpophilum (Lév.) 
Aderh. und dessen Beziehung zum Gummifluss des Steinobstes. Arbeiten der 
Biolog. Abt. am Gesundhpitsamte zu Berlin. Bd. 2, Pag. 515, 1902. Aderhold 
beeft zijn proeven gedaan met door mij gemaakte, aan hem toegezonden reinkui- 
turen van Coryneum, zelf heeft bij geen isoleeringen van gomparasieten uitgevoerd. 
Zijn determineering als Clasterosporiuwi amygdalearum (Lév.) is derhalve gegrond 
op de onvolkomen beschrijvingen uit de oudere mykologische literatuur, waarin 
Oüdemans toch zeker beter thuis was dan hij. Evenals Lindaü reken ik Clasler- 
osporium tot een andere Familie dan Coryneum. 
