0.047 Voli^ was, ^f-kadiuium, die van 0.050 Volt y-kadniinm als 
Is dit inderdaad het geval, dan zon ineii door kombinatie van een 
cel met o-kadminm (n-cel) met eene, die /^-kadminm bevat, een 
overgangs-eletnent kunnen samenstellen, welks E.K. bij de overgangs- 
temperatnnr n-kadmimn ^ d-kadminm nul moet worden. 
Nn is echter een scher|)e be[)aling der ovei'gangstemperatunr langs 
clektromotorischen weg met behulp van dit overgangselement idet 
mogelijk, daar zijne E.K. bij 25°. 0 slechts (0.048—0.047 —) O.OOi 
Volt bedraagt on elk der afzonderlijke elementen slechts op 0.5 
millivolt re[)rotlnceerbaar is. 
Ten einde nn na te gaan, of aan de E.K. der /i-cellen realiteit is 
toe te schrijven, kan men j)roeven nitvoeren, die op de volgende 
overweging berusten ; 
Onderzoekt men de E.K. der ff-cellen en d-cellen bij een tempe- 
ratnnr boven het overgangspnnt («-kadminm ^ /Tkadminm (deze 
teni[)eratnnr ligt volgens onze diiatometrische proeven bij ± 60°), 
dan moet bij znlk eene temi)cratnnr de E.K. der n-cellen, die bene- 
den die temperatnnr kleiner was dan die der /i-cellen, nn dan 
die der ji-cellen geworden zijn. Bij afkoeling l)eneden de overgangs- 
teniperatnur moet het omgekeerde 
verschijnsel intreden. Deze proeven 
werden nn als volgt nitgevoerd ; 
Wij formeerden een groot aantal 
cellen volgens Hui.ett, op de wijze, 
als wij in onze derde mededeeling 
over de allotropie van kadminm k 
hebben beschreven. 
De E.K. van een dier cellen, welke 
oorspronkelijk bij 25°. 0 0.050 Volt 
bedroeg, was, nadat de cel 4 weken 
op 47'^. 5 was gebonden, op 0.047 Volt 
gedaald, en bleef daarna konstant. 
Deze cel (N“. 7) werd met eene (N“. 22), die bij 25°. 0 een E. K. 
van 0.048 Volt aanwees, 0 [) de volgende wijze in onderzoek genomen 
(Zie Fig. i): De beide elenientjes A B (N“. 7) en C D (N°. 22) 
werden verbonden door een hevel H, die dezelfde kadminm-sulfaat- 
oplossing bevatte als in de elementen aanwezig was. 
Het zijbnisje E van den hevel werd afgesloten met behnlp van 
een gnmmibnisje F, waarin zich een glazen stangetje G lievond. 
Fig. 1. 
') Verslagen 23, 60 (1914). 
