h44 
Het geheel werd in een thermostaat gebracht, die naar willekeur op 
25°. 0 of 64°. 5 kon worden gehouden. 
Gemeten werd de E.K. tusschen het kadmium, dat zich op de 
platina spiralen A resp. C bevond en de gemeenschappelijke amal- 
gaam-elektrode B. Het nieten tegen een gemeenschappelijke elektrode 
is noodzakelijk, omdat het gebruikte kadmium-amalgaam van 12.5 
gew. 7o 64^5 een heterogeen systeem niet meer vormt en dus 
zijne E.K. van het kadmiumgehalte afhankelijk is. 
Zoude men de beide amalgaampolen B en D bij die temperatuur 
ter meting gebruiken, dan zou zulks tot grove fouten aanleiding 
kunnen geven. Immers, de [)otentiaal dier elektroden tegen de kad- 
niium-sulfaatoplossing, welke potentiaal voor beide electroden bij 
25°. 0 dezelfde is, (want dan vormen die elektroden een heterogeen 
systeem, welks E.K. onaf hnnkelijk is van zijne samenstelling) kan 
een geheel verschillende zijn, indien er slechts een gering verschil 
in samenstelling tusschen de amalgaam-elektroden bestaat. 
De absolute E.K. der amalgaanielektrode tegen het kadmium in 
A resp. O speelt dus bij onze verdere metingen geen rol. 
De bepaling der E.K. had plaats volgens de kornpensatiemethode 
van PoGüENDORFF; de spiegelgalvanometer (Deprez-d’Arsonval) was 
trilvrij opgehangen volgens Julius. De aflezing geschiedde met behulp 
van kijker en schaal. De gebruikte rheostaten waren gekontroleerd 
door de Physikalisch-Technische Reichsanstalt te Oharlottenburg-Berlin. 
Als normaal-elemeiiten gebruikten wij twee WESTON-cellen, die in een 
thermostaat steeds op 25°. 0 werden gehouden. Als werkelement deed 
een grootplatige akkumulator dienst. Potentiaalverschillen van 0.02 
millivolt konden nog gemakkelijk worden waargenomen. De metin- 
gen werden gedurende eenige dagen voortgezet, totdat men zekerheid 
had, dat de E.K. konstant geworden was. 
De resultaten zijn in Tabel I samengevat. 
Tabel 1. 
Temperatuur 25°. 0. 
E.K. 
Gel 7 0.04741 Volt 
Cel 22 0.04815 „ 
Temperatuur 64°. 5 
Cel 7 0.04029 Volt. 
Cel 22 0.03979 „ 
