545 
Nadat beide cellen weer op 25°.0 waren gebracht : 
Cel 7 0.04741 Volt. 
Cel’ 22 0.04806 „ 
De tabel leert, dat er inderdaad bij 64°. 5 yoolwissel is ingetreden 
en dat de cellen bij 25°. 0 weder haar oorspronkelijke E.K. hebben 
aangenomen. 
Herhaling der proef met twee inenw gekonstrneerde cellen (n". 4 
en 8) leverde de resnltaten, die in Tabel II zijn weergegeven. 
Tabel II. 
Temperatiuir 25°. 0, 
E.K. 
Cel 8 0.04757 Volt 
Cel 4 0.04839 „ 
Temjieralnnr 64°. 5. 
Cel 8 0.04737 Volt 
Cel 4 0.04633 „ 
Nadat beide cellen weer op 25°.0 waren gebracht : 
Cel 8 0.04776 Volt 
Cel 4 0.04789 „ . 
Uit de laatste tabel blijkt, dat wij oj) de grens staan van hetgeen 
bij de meting van cellen, die op 0.5 millivolt reproduceerbaar zijn, 
bij znlke geringe potentiaalverschillen kan worden bereikt. 
Uit den poolwissel, die kon worden waargenomen, kan, op gi'Oiid 
van hetgeen boven werd uiteengezet, worden besloten, dat de waarde 
48 millivolt bij 25°.0 realiteit bezit en aan de aanwezigheid van 
/J-kadminm moet worden toegeschreven. 
Voor de beteekenis, die aan het optreden van verschilletide kad- 
minmnioditikaties is te hechten ten opzichte der E. K. der normaal- 
elementen van Weston, verwijzen wij naar onze eenige maanden 
geleden verschenen verhandeling^) over de ,,1 hermodynamica der 
Normaalelenienlen” (zesde mededeeling). 
Utrecht, September 1914. van ’t \lovv- Laborator iw,i. 
1) Chemisch Weekblad 11 , 740 (1914). 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIII. A". 1914/lo. 
36 
